Euthanasie 2

Verbaasd las ik het nieuws omtrent de euthanasiewet (NRC Handelsblad 24 november). De regeringspartijen spreken van een `historisch moment'.

Los van de inhoudelijke discussie wil ik hier de volgende opmerking plaatsen over de formele kant van de wet.

De logica van de nieuwe wet is ver te zoeken. De arts heeft voor de wet een misdrijf gepleegd, maar wordt vrijgesteld van rechtsvervolging. Hiermee probeert de wet de kwadratuur van de cirkel uit te vinden, en ondermijnt daarom haar eigen geloofwaardigheid. We kunnen inderdaad van een `historisch moment' spreken, maar dan in een heel andere zin.

We hebben namelijk met een wet te maken die bepaalt dat euthanasie en hulp bij zelfdoding strafbare daden zijn, maar de dader in bepaalde gevallen van vervolging uitsluit. Dus vraag een is: waarom wordt de dader niet vervolgd? En vraag twee: als de Kamer de legalisering van euthanasie koste wat kost wil doordrukken, waarom blijft deze dan onder alle omstandigheden strafbaar? Zoals uit de berichtgeving in de krant blijkt, gaat het hier niet om een uitzondering op de strafbaarheid. Het gaat hier om een uitzondering op de strafvervolging, en dat is een heel andere zaak.

Er zijn maar twee oplossingen voor dit probleem mogelijk:

schrap de strafbaarheid van euthanasie en hulp bij zelfdoding helemaal uit het Wetboek van Strafrecht en bepaal de voorwaarden waaronder ze moeten gebeuren; of laat ze zoals tot nu toe strafbaar blijven, maar dan is er geen ruimte voor een dekmantel voor de dader. De vierkante cirkel bestaat niet – en in beide gevallen moet je de inhoudelijke discussie heropenen.