Jachtige happen

Lunch is in, zo berichtte deze bijlage al enige weken geleden. Waar iedereen de tijd vandaan haalt om uitgebreid aan de sushi en soep te gaan zitten, is me nog steeds een raadsel. Zelf kom ik doordeweeks niet verder dan snelle broodjes ros bij geliefde broodjeszaken. Maar op een zaterdagmiddag wil ik me wel eens wagen aan onthaast lunchen. Er is weer een nieuwe plek: Enorm in de Amsterdamse P.C. Hooftstraat.

Enorm is een zaak met een formule. Ze verkopen een eigen merk powerdrink en zelfs stoelen. Op de website kan je ook hun CD bestellen met hippe muziek. In de zaak kan je ook nog zakken koffie meenemen voor thuis of T-Shirts, baseballpetjes met Enorm erop.

Bij de ingang van de Amsterdamse vestiging staan enkele tafels opgesteld met uitzicht op de P.C. Hooftstraat, wat altijd, en zeker op zatermiddag, meer kijkplezier biedt dan Artis. Vervolgens loop je door een klein gangetje waar aan weerszijden de muren zijn volgehangen met tijdschriften die je zowel (ingepakt in folie) kan kopen als gewoon ter plekke kan lezen. Verwacht geen Privé, Revu of ander leesmapvulsel. Als we dan toch de gesprekspartner verwaarlozen door te gaan bladeren, dan pakken we stijlbijbel Wallpaper, politiek magazine George of we boeken een bootje uit de Yaughting World.

Binnenin de lange smalle zaak vinden we een lange toog en een achttal tafeltjes. Aan de muur hangen twee platte tv's die geluidloos MTV en Cartoon Channel laten zien. Niemand kijkt ernaar. Loungemuziek vult de ruimte. Aan de muur bij de toog zit een vangrail bevestigd. Noodzaak of esthetische meerwaarde daarvan zijn onduidelijk. We nestelen ons in deze strakke zaak aan het laatste vrije tafeltje en bekijken het aanbod.

We staan voor weinig verrassingen. Het is het inmiddels te verwachten voedsel waarvoor je tien jaar geleden nog een woordenboek nodig had. Drie soorten bagels, twee wraps, wat focaccia's, brownies, muffins en we zijn al een eind op weg. Verder drie salades (Caesar, Mexican en Pasta), twee soorten soep (Tom Yam en Pomodori) en sandwiches. Op de Focaccia mista vinden we beenham, brie, sla en mosterdmayonaise. De Enorm Healthy Sandwich is belegd met mango, avocado, tomaat, sla en kappertjes. De prijzen liggen ongeveer tussen de ƒ8 en ƒ13,50. Daar drinken we uiteraard ook gezond bij: vooral fruitshakes doen het goed bij Enorm.

Enorm levert ook lunches aan bedrijven. Bij andere lunchzaken krijg je je hap op een bordje als je binnen bestelt. Gaat de hap de deur uit, dan wordt hij ingepakt. Zo niet bij Enorm, daar eet je ook binnen alsof de koerier het net op je bureau heeft gegooid. De Wrap Chicken zit in een envelopje verzegeld met sticker. De tomatensoep bevindt zich in een soort Ben en Jerry's ijsdoosje inclusief dekseltje. De multivitaminendrank klotst in een klein plastic flesje met bijgeleverd plastic glas. Alsof ik elk moment weggebeld kan worden en mijn eten niet wil achterlaten. Als ik al in grote haast weggebeld zou worden, zou ik me waarschijnlijk niet zoveel zorgen maken over de soep.

Deze bedrijfsvoering schrikt geen klanten af. Integendeel, Enorm is afgeladen. Links van me zitten jonge yuppen, type McGregor en Dockers, die nauwelijks eten, maar geregeld het Carlsberg bier laten komen. Af en toe spoeden wat vrienden naar hun tafel die `ook de tent toch even moesten uitchecken'. Japanse toeristen en enkele snelle jongens die hun gsm niet loslaten, completeren het geheel.

Zelf zijn we niet helemaal overtuigd. Met de lunch is niets mis en alles smaakt zoals het overal smaakt. Maar het concept zit me niet lekker. Moet ik lang blijven hangen of is dit bedoeld voor de snelle gezonde hap? En waarom dat inpakken als ik binnen ben? Het idee van een trendy bedrijfskantine blijft net iets te lang hangen.