Akkoord in SER over verplichte verzekering

Werkgevers en werknemers in de Sociaal-Economische Raad zijn het na maanden onderhandelen eens geworden over een verplichte basisverzekering tegen ziektekosten die in 2005 moet worden ingevoerd.

De premie wordt onafhankelijk van het inkomen geheven. Lagere inkomens moeten via de belasting worden gecompenseerd voor mogelijk inkomensverlies.

Naast de basisverzekering blijft er een volksverzekering tegen `niet verzekerbare' risico's zoals langdurig verblijf in een inrichting.

Een werkgroep van de SER heeft daar gisteren mondeling overeenstemming over bereikt. Dit weekeinde werken deskundigen de compensatie via de fiscus verder uit. Dinsdag beslist de werkgroep over het advies dat dan door de voltallige Raad op 15 december wordt besproken. Voor die tijd wordt ook duidelijk of met name de lid-bonden van FNV en CNV instemmen met het bereikte compromis. Er zijn bonden die moeite hebben met de nominale premie.

In het nu bereikte onderhandelaarsakkoord zijn de werkgevers de bonden tegemoetgekomen op het punt van het verzekerde basispakket: dat wordt een breed pakket. De werknemers gaven toe op het punt van de premieheffing: de werkgevers wilden een nominale premie waarbij de lagere inkomens via de fiscus worden gecompenseerd.

De basisverzekering biedt de burger de keuze uit minimaal twee polissen: een `basispolis' waarin alleen de duurdere zorg is verzekerd zoals ziekenhuiszorg en dure medicijnen. Huisarts, tandarts, fysiotherapie en goedkope medicijnen komen voor eigen rekening. Daarnaast is er de `standaardpolis'. Het daarmee verzekerde pakket omvat meer dan wat nu door het ziekenfonds wordt vergoed. Zo wil de commissie er thuiszorg, kortdurende verpleeghuishulp en geestelijke gezondheidszorg aan toevoegen. Deze hulpvormen worden daartoe overgeheveld uit het pakket dat nu wordt betaald via de Algemene wet bijzondere ziektekosten. Deze volksverzekering wordt in het voorstel beperkt tot de onverzekerbare risico's. De premie ervoor blijft inkomensafhankelijk.

Iedereen moet zich ten minste met behulp van de `basispolis' verzekeren. De premie daarvoor kan aanzienlijk lager zijn dan die voor de `standaardpolis'. Verzekeraars zijn verplicht iedereen te accepteren die zich aanmeldt voor de `standaardpolis'. Om te voorkomen dat gezonde mensen die een `basispolis' hebben zodra ze iets krijgen overstappen naar de `standaardpolis' worden ze minimaal drie tot vijf jaar aan de `basispolis' gebonden. De verzekeraars krijgen de vrijheid om naast deze twee polissen naar eigen inzicht varianten aan te bieden.