Column

Supporter

Vroeger had je ijdeltuit Frans Derks als scheidsrechter en daar mochten wij supporters graag om lachen. `Wat een nicht', concludeerden wij simpel als we hem met zijn kekke korte broekje het veld op zagen komen. Hij had een irritante manier van fluiten. Het ging altijd meer om hem dan om de wedstrijd. Volgens mij werd naar hem als eerste Stop die fluit maar in je reet! gezongen. Frans die heeft geen zadel op zijn fiets was er ook zo een. Later kregen andere scheidsen dat ook naar hun kop, maar dat is scheldinflatie!

Frans is behoorlijk publiciteitsgeil. Prins Carnaval en zo. Dat niveau. Graag in de krant dus. Zo ook dit weekend weer. Hij is nu voorzitter van Dordrecht 90 en in de rust is hij even naar het hokje van de arbiter gegaan, om de man uit te leggen dat hij floot als een drol! De scheids, zijn assistenten en de vierde man voelden zich door de heer Derks dusdanig bedreigd dat de wedstrijd gestaakt is en alle zeven supporters naar huis konden. Nou wil ik dolgraag een foto van die vier hebben. Dit is op zich al een grap. Dat je op de loop gaat voor een vak hooligans, snap ik, en de proleterige inhoud van een gemiddelde skybox krijg ik ook niet graag achter me aan, laat staan de business-class van een gemiddelde provincieclub, maar op de vlucht voor een tutmuts als Frans Derks gaat zelfs mij te ver. Als je blaast is hij verkouden. Als ik scheidsrechter bij Dordrecht-Emmen was, zou ik dat stil houden en mijn functie als grensrechter zou ik helemaal aan niemand melden. Was ik vierde man bij zo'n wedstrijd dan zou ik me vermommen. Maar dan ook nog een uur eerder thuiskomen omdat je bedreigd werd door Frans Derks. Als ik de vrouw van de vierde man was zat ik vanochtend al bij de advocaat om de echtscheiding te regelen. Met spoed zelfs.