Mingus Band speelt Mingus soms wat anders

Het big band-repertoire van Charles Mingus (1922-'79) werd nooit zo bekend als dat van Count Basie of Duke Ellington. Mingus werd nooit een celebrity maar bleef zijn leven lang een angry man, een lastpost zonder aanleg voor diplomatie. Hij maakte nooit deel uit van het amusements-circuit, was maar zelden op de radio te horen en had nooit een vaste big band on the road om zijn muziek te populariseren. Van veel stukken bestaat maar één studio-opname of zelfs alleen de bladmuziek.

De door Sue Graham, Mingus' weduwe, aangeblazen Mingus Big Band heeft daardoor een nuttige en dankbare taak. Nuttig omdat het publiek, gisteren in Utrecht, vanavond in Amsterdam, alsnog live kennis kan maken met Mingus. Dankbaar omdat deze rijke en vaak heel opwindende muziek nog lang niet dood is gespeeld. Dat geldt zeker voor het repertoire dat onder de titel Blues & Politics vorig jaar verscheen op het Franse label Dreyfus en nu live wordt uitgevoerd. Wel met afwijkingen van allerlei aard, al was het maar omdat de bezetting van deze `maandagavond'-big band regelmatig wisselt. Zo werd de vocal in Oh Lord, don't let them drop that Atomic Bomb on me dit keer vertolkt door Ku-umba Frank Lacy die het vervolgens op trombone nog eens lekker vet overdeed.

Ook trompettist Jeremy Pelt en baritonsaxofonist Ronnie Cuber lieten zich in deze slow drag-blues horen van hun smerigste kant. Niet op de cd, maar zeer passend binnen het thema, was Fables of Faubus, genoemd naar een gouverneur die eind jaren '50 weigerde een handjevol zwarte leerlingen toe te laten op een blank verklaarde school. Hoe de kansen politiek en commercieel kunnen keren bleek vervolgens uit het feit dat de Haitian Fight Song, destijds te ruig bevonden voor de auto-radio, tegenwoordig wordt gebruikt voor een Volkswagen-commercial. Zij het in een versie van twintig seconden, terwijl die in Vredenburg een kwartier in beslag nam dank zij uitgelaten solo's van altist Vincent Herring en pianist Kenny Drew jr.

De praktijk van de Mingus Big Band spot, net als die van Mingus zelf destijds, vrolijk of nijdig met de heersende trends. Het is niet glad, niet vlot en past zelden in een door formats beheerste centen-cultuur. Het lijkt muziek van echte mensen!

Concert: Mingus Big Band. Gehoord: 26/11 Vredenburg, Utrecht. Herh.: 27/11 Concertgebouw Amsterdam.