GETEKENDE HELDEN

In de tekenfilmserie Dr. Katz professional therapist (1995) volgen we de gelijknamige, kalende psychiater die elke dag opnieuw de verhalen van zijn patiënten moet verdragen. De pijnlijke ontboezemingen van zijn cliënten (meestal gespeeld door komieken als Gary Shandling, die zelf hun problemen mogen verzinnen) brengen Katz echter nooit in verlegenheid, hij blijft begripvol knikken.

Tegenover zijn nog thuiswonende zoon Ben gedraagt hij zich net zo extreem geduldig. Bens belangrijkste bezigheid bestaat uit het terugbrengen van videofilms, of urenlange telefoongesprekken voeren met Katz' bitse secretaresse Laura. Ook al kibbelen de dwarse `slacker' Ben en zijn intellectuele vader voortdurend, toch kunnen ze ook weer niet zonder elkaar; het alternatief is eenzaamheid.

Dr. Katz is een creatie van stand-upcomedian Jonathan Katz en animator Tom Snyder. Katz realiseerde zich dat hij als komiek vooral gebruikmaakte van zijn neuroses en obsessies en besloot daarom een serie over een psychiater te schrijven. Snyder ontwikkelde de `squigglevision'-animatietechniek voor de serie, die voornamelijk uit pratende hoofden bestaat. In squigglevision bewegen alle lijntjes in het beeld, zodat het toch dynamisch lijkt. In werkelijkheid worden alleen de ogen en de mond van de personages gebruikt. Ook het contrast tussen de monotone, grijze achtergrond van de door wolkenkrabbers gedomineerde stad en de gekleurde personages is mooi.

Toch is dat beeld maar bijzaak in Dr. Katz. Deze animatieserie voor volwassenen moet het hebben van spitse dialogen en de herkenbaarheid van de hersenspinsels. De mensheid komt er in Dr. Katz slecht vanaf en wordt voortdurend belachelijk gemaakt. Zowel patiënt als therapeut is dan ook elke keer zichtbaar opgelucht als Katz het einde van de sessie aankondigt met ,,Oops, you know what that music means' en de aftiteling begint.

Dr. Katz, professional therapist, 's maandags om 20.00u. op Ned.3. Web: www.sassman.com/katz. (Tekst Gerard Zeegers, montage Marcel de Lange)

    • Gerard Zeegers