Spel met tijd en magie

Nintendo's Legend of Zelda is letterlijk en figuurlijk een legendarische reeks avonturenspellen. De eerste titel verscheen zo'n vijftien jaar geleden. Eén van de hoogtepunten was A Link to the past voor de Super Nintendo (1992). Ook Link's awakening voor de Game Boy (1993) was grensverleggend. De verwachtingen ten aanzien van de nieuwste Zelda-spel voor de Nintendo 64 waren dan ook hoog gespannen, temeer daar het zich nu in een volledig driedimensionale spelwereld zou afspelen. De eerste beelden doken al in 1995 op, maar het definitieve spel verscheen pas in 1998. Het resultaat overtrof alle verwachtingen en Ocarina of time (OOT) werd door pers en spelers tot het beste spel aller tijden uitgeroepen.

Nu, amper twee jaar later, ligt de opvolger in de winkelschappen: Legend of Zelda: Majora's Mask. Het borduurt voort op concepten uit OOT, zoals het gebruik van magische maskers. In OOT leken die maskers slechts een humoristische bedoeling te hebben. Pas in Majora's Mask blijkt hun werkelijke functie, want dankzij die maskers kan hoofdpersoon Link van gedaante veranderen en beschikt hij over speciale vaardigheden. Link kan dan puzzels oplossen, locaties bereiken en spelletjes doen waar hij in zijn normale gedaante niet toe in staat zou zijn.

Ook voor dit spel heeft Nintendo een vernieuwende structuur weten te ontwikkelen. Het verhaal draait rond een mysterieus masker dat in het bezit is van een jongen. Dit masker geeft de drager enorme krachten, maar brengt hem ook in de ban van het kwaad. Een en ander zet een aantal gebeurtenissen in werking die ervoor zorgen dat de maan de aarde dreigt te vernietigen. Slechts 72 uur resten Link om het masker te bemachtigen en de wereld te redden. Binnen het spel duurt een dag echter maar achttien minuten, waardoor je als speler in een race tegen de klok verwikkeld raakt die heel wat spannende situaties oplevert.

Gelukkig is het spel niet na een uur voorbij. Gedurende zijn avontuur krijgt Link namelijk de Ocarina of Time weer in zijn bezit. Door het spelen van bepaalde melodieën kan hij de tijd manipuleren en zelfs terugreizen naar het verleden. Dit levert interessante spelconstructies op omdat allerlei gebeurtenissen, net als in bijvoorbeeld de film Groundhog Day, meerdere malen kunnen – en moeten – plaatsvinden. Vroeg in het spel verandert Link bijvoorbeeld in een Deku, een plantaardig wezen. Hij moet dan een stel jongetjes vinden die verstoppertje spelen. Als dit lukt geven zij hem een belangrijke aanwijzing, maar ze accepteren hem niet in de groep omdat hij geen mens is. Later wordt de Deku-betovering verbroken, terwijl Link bovendien terug in de tijd reist. Opnieuw speelt hij verstoppertje en nu wordt hij wel geaccepteerd. Kortom: waar andere ontwikkelaars in hun spellen meestal met ruimtelijke puzzels werken doet Nintendo dat hier met tijdpuzzels.

Grafisch is Majora's Mask van dezelfde betoverende kwaliteit als zijn voorganger. En ook nu is het karakterontwerp formidabel en zijn de filmpjes schitterend geregisseerd. Bovendien zijn er allerlei kleine verbeteringen aangebracht, zoals subtielere lichteffecten en de mogelijkheid meer objecten tegelijkertijd op het scherm te tonen. Het `RAM Pak', de geheugenuitbreiding voor de Nintendo 64, is hierdoor noodzakelijk. Ook het geluid is fantastisch. Zo wordt de muziek bijna onmerkbaar steeds dreigender naarmate de maan dichterbij komt.

Majora's Mask toont weer eens aan dat Nintendo als spelontwerper op eenzame hoogte staat. Door de complexere structuur en hogere moeilijkheidsgraad mag het spel dan wat minder toegankelijk zijn dan Ocarina of Time, de humor, het intelligente spelontwerp, de originaliteit en de constante verrassingen maken het tot een onmisbaar bezit.

Zelda: Majora's Mask. Voor Nintendo 64. Prijs 169 gulden. Een RAM Pak kost 69 gulden.