Inktvlekken in een lijstje

Agenda's zijn vaak zo mooi dat je er eigenlijk niet in wilt schrijven, of hooguit heel netjes. Ik mag in elk geval van mezelf alleen met blauwe vulpen in de mijne schrijven. Een afgezegde afspraak kon me vroeger tot woede-uitbarstingen brengen, maar de laatste tijd streep ik gewoon voorzichtig, of schrijf ik `afgezegd', of `verzet'.

Met de Hundertwasser-bureauagenda is al deze rompslomp overbodig (ƒ59). De dagen zijn vormgegeven als strookjes fotonegatieven, met aan de andere zijde glanzende, kleurige schilderijen op zwarte achtergrond. Knoei wat je wilt, door deze strakke vormgeving blijft de agenda er mooi uitzien, omdat je binnen een omlijsting kliedert. Zo wordt een verdwaalde inktvlek abstracte kunst. De schilderijen van Hundertwasser, die vorig jaar is overleden, houden het midden tussen abstract en figuratief. Zijn stijl is zo herkenbaar dat het de variatie ten goede zou komen wanneer de Hundertwasser-agenda meer van zijn architectuur, bekend van bomen die rustig op zes hoog uit de muur komen groeien, zou bevatten.

De Redstone Diary is afwisselender (ƒ39,50). Het thema `Odysseys and other journeys' wordt op 52 manieren uitgewerkt: een stempelkaart van een pelgrimstocht naar Santiago de Compostella in de week van Kerstmis, bij de tweede week van september een aanmeldingsformulier voor het Koninkrijk Gods en begin juni een foto uit 1942: ,,Fighter pilot has a break and a haircut''. Een piloot wordt geknipt, zittend op een eetkamerstoel vlak voor zijn vliegtuig, poserend met boek en pijp. Verder ook een gedicht van Jorge Luis Borges over het 23ste boek van de Odyssee en een essay van Leo Hollis over de hervonden Hof van Eden.

Niet terug naar het Paradijs, maar terug naar de natuur is de trend dit jaar volgens de Country-agenda van te Neues (ƒ19,50). Meer en meer mensen verlangen, wanneer zij het eenmaal hebben meegemaakt, terug naar de smaak van verse eieren en zelfgemaakte jam. Dit Blueband-picknickgevoel wordt uitgebeeld door foto's van rustieke tafereeltjes van narcissen, asperges en honden op het gras. Praktisch is de jaarplanner voor 2002 en de uitgebreide lijst van musea over de hele wereld. De weekindeling is minder handig: de bladzijde begint bij de zondag. Als je het weekend weg bent, moet je dat dus op twee pagina's aangeven.

Wat dat betreft doet de agenda `Claude Monet, Life at Giverny', inhakend op dezelfde natuurtrend, het beter (ƒ62,50). De foto's van het landgoed van Monet, ten westen van Parijs, roepen de sfeer op waarin hij zijn waterlelies schilderde. Net zoveel natuur als de Country-agenda, maar minder aards.

In schijnbare tegenspraak met de zojuist vastgestelde trend van het landelijke leven is de [Z]oo Agenda Speed 2001 (ƒ27,50). Sinds tien jaar zijn deze agenda's geïnspireerd op het thema `tijd'. Vorig jaar was het rust, dit jaar haast. Wanneer het onderwerp onder woorden gebracht moet worden, gaat het mis: ,,Misschien is haast wel de prijs die we betalen om gelukkig te worden. Plemp deze agenda maar lekker vol met afspraken. En bedenk als je haast hebt dat dat het tintelen van het leven zelf is'', besluit Hans Lebbis zijn voorwoord, dat voor de helft rond mei staat afgedrukt. Ook kreten als `ZSM', `Frans in een week', en `Er zijn nog tien wachtenden voor u', op verder lege bladzijden in somber grijs, vallen kennelijk onder dit tintelen. Wat weeknummers betreft, wordt er erg veel van de fantasie van de gebruiker gevergd: `sep.speed:36' blijkt te staan voor de eerste week van september.

Zo pretentieus is de Littérature-agenda, ondanks de dubbel T, nog net niet (ƒ27,95). Als je tenminste de oneliners in vier talen niet meetelt, zoals de uitspraak van Montesquieu: ,,Une injustice faite à un seul est une menace faite à tous.'' De opmaak is origineel en praktisch: vijf dagen links, het weekeinde rechts en daarboven genoeg ruimte voor citaten en foto's van onder meer Kafka, Oscar Wilde en Virginia Woolf.

Wie voor de [Z]oo Agenda Speed 2001 of de Littérature-agenda zou kiezen op grond van het handzame formaat, kan beter de Opzij Vrouwenagenda kopen (ƒ24,95). Die is net zo klein, maar ruimer opgezet, met bladzijden zonder opsmuk en dertig pagina's adresboek. Het thema is `contact', vandaar het bijzondere omslag: een langgerekt telefoonsnoer, dat lijkt op keurig geordende korrels maïs. Schreeuwend feminisme ontbreekt, het enige dat erop wijst dat het hier een vrouwenagenda betreft, is de rits aan vrouweninstanties, met index: winkels en juridische dienstverlening, maar ook telefoonnummers van Blijf van m'n lijf-huizen, praatgroepen voor getrouwde of gescheiden lesbiënnes en abortusklinieken.

Dergelijke adressen zul je niet tegenkomen in de agenda van Flair, die het thema zebra, of eigenlijk meer het motief zebra heeft (ƒ14,95). Dit ringbandmapje van stug plastic, van begin tot einde opgevrolijkt door roze zebrastrepen, ziet eruit alsof het gratis bij de Libresse had kunnen zitten. Streep en vlek maar raak, deze waterafstotende agenda wordt er niet lelijker van.