Borst: Ook euthanasie bij Alzheimer

Een arts wordt niet vervolgd voor euthanasie indien zijn patiënt pijnbestrijding of een belastende behandeling heeft afgewezen.

Ook mag euthanasie worden verleend aan het begin van de ziekte van Alzheimer, als de patiënt het uitzicht op de vergaande ontluistering (als gevolg van dementie) ondraaglijk vindt.

Dit hebben de ministers Borst (Volksgezondheid) en Korthals (Justitie) gisteren in de Tweede Kamer gezegd bij de behandeling van het wetsvoorstel dat euthanasie en hulp bij zelfdoding onder bepaalde voorwaarden uitsluit van strafvervolging. Volgens Korthals is `levensmoe' of `klaar' met het leven geen voldoende reden om euthanasie of hulp bij zelfdoding straffeloos te laten, ook niet als daar indringend en herhaaldelijk om wordt gevraagd. ,,Daar zegt het kabinet ondubbelzinnig nee tegen'', aldus Korthals. Er moet altijd sprake zijn van zowel ondraaglijk als van uitzichtloos lijden, twee begrippen die in zijn visie onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. Mensen die levensmoe zijn kunnen volgens hem `niet-medisch' worden geholpen. Bij de voorbereiding van de plenaire behandeling had Borst nog aangegeven dat euthanasie in zo'n situatie, zeker voor zeer oude mensen, wel gerechtvaardigd kan zijn.

Een medische behandeling moet binnen afzienbare tijd zicht op verbetering geven en de belasting ervan voor de patiënt moet in een redelijke verhouding tot de verwachte resultaten staan, om volgens Korthals al `reëel alternatief' te kunnen dienen voor euthanasie.,,Ik heb het hier dus over een behandeling gericht op genezing of een aanzienlijke verbetering'', aldus de minister. Dit geldt zowel voor fysieke als psychische aandoeningen, zo betoogde hij tijdens een interruptiedebatje met verschillende fracties. Als iemand een behandeling zonder zo'n perspectief bewust afwijst vormt dat geen belemmering voor een gerechtvaardigde vraag om euthanasie.

Borst wijst de wens van een grote minderheid in de Kamer om verpleegkundigen ook een plaats te geven in de toetsingcomissies die euthanasie-gevallen beoordelen, van de hand. Volgens haar dragen de verpleegkundigen geen verantwoordelijkheid en voegt hun inbreng aan de beoordeling ervan niets toe. Zij zal er bij de verpleeg- en ziekenhuizen nog wel aandringen om de verpleegkundigen, die de patiënt vaak beter kennen dan de arts, te betrekken bij de besluitvorming. Borst wijst er op dat verpleegkundigen ook niet door artsen mogen worden betrokken bij de directe voorbereiding van de euthanasie, zoals de dodelijke injectie klaarmaken.