Koningin hoort bij feestdag Suriname

Bij de soevereiniteitsoverdracht te Paramaribo in 1975 was het koninklijk huis vertegenwoordigd door prinses Beatrix. Nu Suriname zaterdag een kwart eeuw onafhankelijkheid herdenkt, zou het mij niet alleen persoonlijk zeer aangenaam zijn geweest indien hare majesteits aanwezigheid mogelijk zou zijn, zulks ook om wille van de eeuwen oude betrekkingen die tussen onze twee landen hebben bestaan, aanvankelijk als een relatie van moederland en kolonie

Toen de `slavenkolonie' ophield te bestaan, ontstond het verschijnsel van de immigrantenkolonie van contractarbeiders uit het toenmalige Brits-Indië en Nederlands Oost-Indië. Er kwam ook een aantal Chinese contractanten.

En zo is Suriname een land geworden met een bevolking bestaande uit bevolkingsgroepen van afstammelingen van Afrikaanse slaven en van Aziatische contractarbeiders, alsmede de oorspronkelijke Indiaanse bewoners, een zeer gemengde bevolking die nog steeds een groei doormaakt in het proces tot natievorming.

De koningin werd door al deze weliswaar in vrede, maar toch naast elkaar levende bevolkingsgroepen als een beschermvrouwe gezien die over hen waakte en ontsporingen bezwoer alleen al door dat zij er was, al was het in de verte.

Deze bescherming hield op te bestaan bij de soevereiniteitsoverdracht in 1975, waardoor Suriname zich mocht rekenen tot een jonge democratie. Dit democratisch staatsbestel is nauwelijks vijf jaren later in 1980 omvergeworpen en vervangen door een militaire dictatuur, welke in 1987 door vrije verkiezingen radicaal werd afgewezen door het volk. De toen jonge en fragiele democratie was nauwelijks goed op weg om in 1991 wederom verstoord te worden door militair ingrijpen. In 1996 brachten algemene en vrije verkiezingen wederom een burgerregering aan de macht.

Ruim de helft van de Surinaamse bevolking is naar Nederland geëmigreerd, grotendeels omdat de emigranten zich in het voormalige moederland kennelijk veiliger wanen en er meer mogelijkheden liggen om in hun levensonderhoud te voorzien.

Deze volksverhuizing heeft tot gevolg gehad dat de banden met Nederland na de onafhankelijkheid niet verzwakt zijn. Integendeel. Ze zijn door de familiebetrekkingen zo mogelijk sterker geworden. Er wordt veel heen en weer gereisd. Nederland en Suriname zijn hierdoor dichter bij elkaar gekomen als landen en als volkeren.

Als symbool van de Nederlandse natie en als voormalige beschermvrouwe zou de aanwezigheid van H.M. de koningin bij 25 jaar souvereiniteitsoverdracht de nauwe banden die heden ten dage nog bestaan, ongetwijfeld bekrachtigen

Suriname wenst een volwassen relatie met Nederland, waarbij niet voorbij kan worden gegaan aan de bijzondere banden tussen twee soevereine staten; een vriendschappelijke, zakelijke verhouding, waarin de koningin nog altijd gewaardeerd wordt voor de historische rol welke het koningshuis in het verleden vervuld heeft.

Haar aanwezigheid bij de viering van 25 jaar onafankelijkhheid zou mijns inziens de betrekkingen zeker ten goede zijn gekomen. Dat het koningshuis niet vertegenwoordigd zal zijn, is een leemte. Een stoel die gereserveerd was, blijft onbezet.

Jaggernath Lachmon is voorzitter van het Surinaamse parlement.