The Birds

Een kalme opbouw en het inlassen van rustmomenten, daar gaat het om in Hitchcocks The Birds. Met ijzeren precisie doseert de meester de plotselinge verschijningen van de vogels.

Melanie Daniels (een rol van `Tippi' Hedren, Hitchs nieuwste blondje in 1963) ontmoet strafpleiter Mitch Brenner in de dierenwinkel waar hij parkieten (love birds) koopt voor zijn zusje. Ze grappen en grollen wat in een spel van aantrekking en afstoting en in een opwelling besluit ze de vogels naar zijn woonplaats Bodega Bay te brengen. Op de weg terug duikt een meeuw naar haar hoofd. Het is de bestraffing van haar vermetele actie – ze was seksueel te agressief: het initiatief hoort nu eenmaal bij de man te liggen.

Nog geen uur later slaan de vogels een tweede maal toe, ditmaal mussen in het huis van de Brenners, waar Melanie dan verblijft. Opnieuw een waarschuwing aan haar: bemoei je niet met dit gezin!

Kort daarna valt de eerste dode. Tien minuten later volgt de derde aanval waarbij de school van het zusje van Mitch wordt belaagd door talloze kraaien. Een kwartier later is het benzinestation aan de beurt, met heftige ontploffingen de actieclimax van de film.

Kort daarna is het huis van de Brenners nogmaals aan de beurt. Het knappe van deze scène is dat je nu alleen de angstaanjagende geluiden van de brengers van de Apocalyps hoort maar ze niet ziet. Het is een subtiele variant op de eerdere aanvalssequenties.

Weer vijf minuten later volgt de meest intrigerende scène. Terwijl de familie Brenner slaapt, sluipt Melanie naar de zolder, blijkbaar zo aangetrokken door de oerkracht van de natuur dat ze vergeet hoe dodelijk de beesten zijn. En ja hoor, natuurlijk wemelt het op zolder van de vogels die niets ontziend op haar vlees inpikken. Na deze masochistische boetedoening voor haar vrije opstelling jegens seks, is zij gezuiverd van vleselijke driften en klaar om als `goede' echtgenote door het leven te gaan.

The Birds (Alfred Hitchcock, VS, 1963), Net5, 23.00-1.05u.