L.A. Confidential

Glunderfilm. Je kunt ook zeggen: sterke thriller of ingenieuze film noir. Maar een film die eindigt als L.A. Confidential, is vooral bedoeld om het publiek glunderend de bioscoop uit te laten gaan.

Het had anders kunnen zijn. Er schuilen namelijk twee films achter deze ene titel. En de eerste bevalt mij beter dan de tweede. Het eerste uur van L.A. Confidential is een af en toe naar Martin Scorsese lonkend portret van een sjoemelend en schuimend politiekorps in de jaren vijftig. Het portret wordt geschetst door roddeljournalist Sid (Danny DeVito), die met politieman Jack (Kevin Spacey) dealtjes maakt om pikante arrestaties te doen, liefst van acteurs, anders politici of hoge functionarissen.

In dat eerste uur maken we verder kennis met de politieagenten Bud (Russel Crowe) en Edmund (Guy Pearce). Vooral de Bud van Russel Crowe (inmiddels beroemd geworden met Gladiator) is een mooi personage. Lichtjes voorovergebogen, als een Neanderthaler die net heeft leren staan, gaat er van zijn hele lichaam een continu dreigement uit, behalve voor vrouwen, wier beschermengel hij juist is. Hij is de lievelingsagent van politiechef Smith (James Cromwell), een op het eerste gezicht gemoedelijke Ier, die zweert bij intimidatie als preventiemethode.

In het eerste uur zien we al deze personages cirkelen om een moordzaak waarbij nadrukkelijk daders worden gezocht. Er zijn hoeren in het spel – ,,cut to look like moviestars'' – waarvan Lynn (Kim Basinger) de mooiste is.

In het eerste uur geeft regisseur Curtis Hanson zijn acteurs de vrije teugel en een betere keuze had hij niet kunnen maken. Ze zijn briljant. Het is moeilijk om de beste aan te wijzen, zonder met een al te persoonlijke voorkeur aan te komen. (In dat geval is het namelijk Kevin Spacey, die zijn gezichtspieren traploos van verveeld naar opgewonden kan schakelen.)

Het tweede uur wordt de zaak opgelost, wordt het kwaad bestraft, doen de zondaars boete en wordt het goede beloond. Het einde van spannende films (of boeken) is bijna altijd teleurstellend: de draden die zo imposant zijn uitgelegd in het exposé worden hier weer braaf aaneengeknoopt. Ook Hanson ontkomt niet aan geijkte oplossingen voor geijkte problemen. Hij heeft het tweede uur van L.A. Confidential schijnbaar nog maar één doel voor ogen: hoe kom ik hier glunderend uit?

L.A. Confidential (Curtis Hanson, 1997, VS), Net5, 20.30-23.05u.

    • Bas Blokker