Klimaatverwildering

In het artikel over paleoklimatologie (NRC Handelsblad, 7 november) wordt de invloed van de mens op het klimaat zwaar gerelativeerd door de woorden van oceaangeoloog Troelstra: ,,De trend dat het warmer wordt, kan wijzen op menselijke invloed, maar kan ook een tijdelijk verschijnsel zijn. Er is nog geen kritische waarde overschreden binnen de historische cycli van natuurlijke klimaatschommelingen'', en geoloog Hooghiemstra: ,,Wetenschappelijk is het niet bewezen of de temperatuurverhoging nu het gevolg is van de stijgende concentratie CO2 of andersom.''

Moderne geologen houden blijkbaar geen rekening met klimaatveranderingen na inslagen van asteroïden. Asteroïden zijn rotsachtige hemellichamen die, als zij op aarde neerslaan, afhankelijk van hun omvang, een kleinere of grotere schokgolf veroorzaken.

Als men nu de klimaatveranderingen na asteroïde-inslagen tot de natuurlijke schommelingen rekent en daar het huidige broeikaseffect naast legt, dan is er inderdaad nog geen kritische waarde overschreden binnen de historische cycli van natuurlijke klimaatschommelingen. Een klimaatconferentie zou dan overbodig zijn. Helaas is dat niet waar, sterker nog, als men vanaf morgen op wind-, zonne- en waterstofenergie zou overschakelen dan zou het achterstallig onderhoud zich nog vele jaren doen gevoelen. Het spiraal- of sneeuwbaleffect waarmee klimaatverwildering zich nu nog versnelt, zou dan gedeeltelijk worden geneutraliseerd, bijvoorbeeld in geval van het permafrost-probleem. Door de versnelling van het broeikaseffect komen na afsmelting van toendra-gebieden steeds grotere hoeveelheden methaangas vrij en alleen al in dit geval kunnen preventieve maatregelen, af te spreken op de klimaatconferentie, nooit ver genoeg strekken.