Column

Supporter

Las vanochtend een feestelijk bericht: De Britse scheids Stewart Weighill liep dit weekend bij een amateurwedstrijd in Andover na een half uur van het veld. Reden? Geen zin meer! Hij had het helemaal gehad. Er moest een corner genomen worden, maar op dat moment bedacht Stewart zich en vertrok. Hij liet de amateurs van Barton Stacey en Andover Fire Station in complete verwarring achter. Hij had er gewoon genoeg van! Inmiddels heeft hij de bond geïnformeerd.

Geweldige man die Stewart. Natuurlijk knaagde er al langere tijd iets in hem en was hij het gezever en geneuzel over al die domme potjes al veel langer meer dan zat. En zomaar opeens, tijdens de wedstrijd, brak er iets in hem. Normale mensen wachten tot na de wedstrijd, schrijven 's avonds een bastabrief aan de bond en geven de volgende dag hun pak aan het Leger des Heils, maar Stewart niet. Hij voegde de daad à la minute bij zijn gevoel en ging! Ik heb het wel eens op een feestje of een samenscholing, die met mijn werk te maken heeft. Dan sneak ik er altijd heel handig tussenuit. Maar dan zit niemand op mijn woorden te wachten. Vanavond speel ik in Assen en het zou best eens kunnen dat ik zomaar midden in de show opstap of dat ik bijvoorbeeld tijdens het schrijven van een stukje...