Ondraaglijke verveling

Veel ouderen van rond de tachtig zullen zich hopelijk niet herkennen in het beeld dat Beatrijs Ritsema van ons schetst, en geen arts zal hulp bij zelfdoding bieden mocht er al iemand zijn die lijdt aan ondraaglijke verveling (NRC Handelsblad, 8 november).

Wel dringt op hoge leeftijd het verleden zich onverbiddelijk aan ons op en denkend aan de heer Brongersma, zou het bij hem zo ondenkbaar zijn dat de gedachte aan een zeer zwarte periode in zijn leven zich zo beklemmend aan hem opdrong, dat de herinnering daaraan hem wanhopig maakte?

Ik ben blij dat er artsen waren die zijn ellende onderkend hebben.

De opmerking van mevrouw Ritsema dat wij ouderen ons nog verdienstelijk moeten maken (als vrijwilliger?) zal ik maar toeschrijven aan calvinistische invloeden.