Nam de vredesfakkel van haar vermoorde man over

Israël werd gisteren te midden van het nieuws over gesneuvelde soldaten en doodgeschoten Palestijnen opgeschrikt door de dood van Lea Rabin, die 72 jaar oud is geworden. Weer kwam bij veel Israëliërs een gevoel van diepe rouw naar boven die zo scherp in het nationale geheugen is gegrift na de politieke moord op haar echtgenoot Yitzhak, vijf jaar geleden. Lea Rabin stierf in het Rabin-ziekenhuis in Tel Aviv aan kanker.

Israël verwacht dat de Palestijnse leider Yasser Arafat woensdag haar begrafenis zal bijwonen. Het zal hem in elk geval niets in de weg leggen. ,,Arafat onderhield heel bijzondere banden met de familie Rabin'', zei minister Eliezer vanmorgen. Volgens hem zou Israël een grove fout maken indien Arafat zou worden verhinderd de begrafenis bij te wonen.

Arafat zei gisteren in Qatar, waar hij de islamitische top bijwoont, ,,verslagen te zijn door de dood van Lea Rabin. Oh God, het is zo triest deze vrouw te verliezen, de echtgenote van mijn partner voor de vrede der dapperen''.

Lea Rabin wordt door de media herdacht als moedige fakkeldraagster van de mythologische vormen aannemende erfenis van haar man, die voor vrede met de Palestijnen koos. Nog maar enkele dagen geleden volgde ze vanuit haar ziekbed de tv-uitzending over de herdenking van Rabin in het centrum van Tel Aviv. Tegen de 150.000 Israëliërs herdachten in een loodzware sfeer de vermoorde premier, die bijgestaan door Lea, in vrede met de Palestijnen geloofde en die overtuiging met zijn leven moest betalen. Lea had daar de menigte willen toespreken. Nu sprak haar dochter Dalia haar rede uit. Daarin riep zij het Israëlische volk op de weg naar vrede die haar man was ingeslagen te volgen en niet te wanhopen.

Lea, die in Duitsland werd geboren, leerde op 16-jarige leeftijd Yitzhak Rabin kennen en is sedertdien niet van diens zijde geweken. Ze werd de vertrouweling van deze wat schuchtere man die het van chef-staf in de oorlog van 1967 tot premier bracht. In toenemende mate speelde zij achter de schermen een rol in de Israëlische politiek. Onbenullig gedrag van Lea leidde aan de andere kant tot het aftreden van Rabin tijdens zijn eerste premierschap in 1977. De krant Ha'aretz onthulde dat zij een onwettige dollar-rekening in Washington had aangehouden tijdens het ambassadeurschap van Rabin in de Amerikaanse hoofdstad. Volgens de Israëlische wet was dat toen verboden. Rabin trad onmiddellijk af.

Als draagster van de vredeserfenis van haar man werd Lea voor een betrekkelijk groot segment van de Israëlische bevolking een `moeder des vaderlands'. Haar stem kreeg in de kring van het vredeskamp groot gewicht. Wie van de vredesweg van Rabin afweek, kreeg het met haar aan de stok. Premier Ehud Barak, die nooit echt in het verzoeningsakkoord tussen Israël en de PLO van Oslo in 1993 heeft geloofd, kreeg het tot aan haar laatste dagen met haar aan de stok. Het was de zieke Lea Rabin die Barak dwong om ex-premier Shimon Peres naar Arafat in Gaza te sturen om alsnog een einde te maken aan de zoveel doden en gewonden kostende oorlog tussen Israël en de Palestijnen.