Vuurwapens

Andermaal is de overheid een actie begonnen voor het inleveren van illegale wapens. Betrof het vorig jaar slag-, stoot- en steekwapens, nu gaat het om vuurwapens. Toen was het motto dat je je wapens weg deed als je een vent was, nu is het motto `vuurwapens, doe ze weg of ze doen je wat'.

Het is verbazingwekkend dat het nodig is om een tijdelijke amnestie in te stellen voor het inleveren van illegale wapens. Waarom kan niet in de wet geregeld worden dat dit onder bepaalde voorwaarden altijd kan. Nu kan bijvoorbeeld een nabestaande van een bezitter van een illegaal wapen die dat wapen pas lang na het overlijden vindt (bijvoorbeeld in een verborgen lade in een oude kast) dat niet zonder risico inleveren. Vorig jaar is een fors aantal wapens ingeleverd waarvan een aanzienlijk percentage niet illegaal was. Al deze wapens zijn bij de intendance van de politie in Apeldoorn aan stukken geknipt. Onder deze wapens bevond zich een aantal zeer oude waardevolle krissen uit Indonesië. Dat aan stukken knippen zal deze keer minder rigoureus gebeuren, want er is een commissie in het leven geroepen die de wapens op cultuurhistorische waarde zal bekijken en die bij gebleken waarde een bestemming in een museum voor zal zoeken.

Blijft over het probleem van de niet illegale wapens die wel ingeleverd worden. Dit zijn in vrijwel alle gevallen oudere wapens die in een groot aantal gevallen een cultuurhistorische alsmede een financiële waarde. Degene die ze inlevert, is ze kwijt. Ook als ze erg kostbaar zijn en niet illegaal.