Bijbaantjes

Onze jeugd leert er zich aan regels te houden, zich netjes te gedragen, doet er praktische ervaring op en voelt er zich als volwassene behandeld. Je zou denken dat het ging om de school of het gezin. Neen, het gaat om de bijbaan van de scholier!

Het is treurig hoe in het artikel `Eindelijk serieus genomen' (W&O, 4 november) de scholier met bijbaan tot norm verheven wordt. Zozeer dat gesteld wordt dat scholen bij het maken van hun roosters rekening moeten houden met de bijbaan.

Wordt het niet de hoogste tijd voor een discussie over onze jeugd? Wat willen wij, als maatschappij, dat zij meekrijgt als bagage voor het verdere leven? En wie zijn verantwoordelijk voor het meegeven van die bagage? De ouders lijken hun taken liever af te schuiven naar de werkgever.

Naar mijn mening moeten jongeren de kans krijgen zich te ontplooien. Dit kan alleen als ze de gelegenheid hebben zich breed op de maatschappij te oriënteren en met veel facetten ervan kennis kunnen maken. Een baantje is slechts één klein facet. Een tijdsinverstering van gemiddeld 7,5 uur per week is buitenproportioneel.

    • Ouder] Hengelo
    • Drs. L.G.M. Wagenaar [Leraar