Fagel 3

De ingezonden brief van Joos Kat over mijn vertrek bij Van Gennep wemelt van de onjuistheden (Boeken 27.10,2000). Over de mogelijkheid om Van Gennep over te nemen en zelfstandig voort te zetten sprak ik voor het eerst met Kat in december 1999. Een van de aanleidingen daarvoor was zijn onwil om in Van Gennep te investeren, terwijl het fonds in mijn eerste jaar als directeur een omzetstijging van zestig procent had geboekt en ik voor mijn aanstelling de — helaas mondelinge — garantie had gekregen vijf jaar aan het herstel van Van Gennep te kunnen werken, dat jarenlang met verlies had gedraaid en waarvan de omzet jarenlang fors was gedaald. Tegen alle afspraken in besloot Kat echter de gehele overnamesom, circa driekwart miljoen, betaald aan de R.O. Van Gennep Stichting, ten laste van uitgeverij Van Gennep te brengen, waardoor de liquiditeit ernstig werd aangetast.

Over mijn overnamevoorstel was dus al drie maanden gesproken toen Kat mij op 15 maart twee brieven overhandigde: een aanzegging tot ontslag, en een overnamebod, dat echter in aanzienlijke mate afweek van de tot dan toe gevoerde gesprekken, en dat bovendien in absurd korte tijd (een week) ongewijzigd aanvaard diende te worden.

Hoe Kat staande kan houden dat ik dus niet ontslagen zou zijn ten gevolge van stukgelopen onderhandelingen blijft mij een raadsel. Eveneens is onjuist dat hij vergeefs had gewacht op plannen ter verbetering van de situatie bij Van Gennep: die plannen ontving hij al in januari, en ze waren ook al uitvoerig met hem besproken en nota bene door hem goedgekeurd. Uiteindelijk weigerde Kat verder te onderhandelen omdat hij het geestelijk erfgoed van Van Gennep bij zichzelf in betere handen achtte; hoe goed hij dat erfgoed heeft beheerd is sindsdien gebleken: Ed van Thijn verliet uit protest tegen mijn ontslag na ruim twintig jaar het fonds. Een andere gerenommeerde auteur, van wie ik bij mijn vertrek een voorstel voor een nieuw boek achterliet, met de uitdrukkelijke aantekening `spoed, snel reageren' ontving na maanden een briefje van een medewerker van Wereldbibliotheek, met de mededeling `dat de heer Kat niet kon reageren omdat hij aan het zeilen was op het IJsselmeer' — en hoorde vervolgens nooit meer iets. Vervolgens annuleerde Kat `wegens burn out' de afspraak op de Buchmesse. Uiteraard zocht de desbetreffende auteur zijn heil elders. Zoveel nonchalance heeft Van Gennep niet verdiend.

Discussie gesloten, redactie

    • Roland Fagel