De heilloze lokroep van de prostaatklier

Heartbreak Hotel is de tweede jongerenproductie van het Onafhankelijk Toneel in Rotterdam. Van de dertien acteurs in deze `theaterdansvoorstelling', geregisseerd door Ton Lutgerink en Els van der Jagt, zijn er elf onder de tweeëntwintig. Heartbreak Hotel heeft een losse vorm, het is een legpuzzel van de liefde. In korte dialogen en monologen spelen de jongeren, met de levendigheid, het ontwapenende enthousiasme én de stunteligheid die jongerenproducties bijna altijd kenmerkt, dromen en dilemma's rond verliefdheid en seks. Veel van de teksten, een collage van onder meer snippertjes Giphart en Lodeizen, lijken recht uit hun hart te komen.

Het publiek zit in fauteuils om twee rijen ronde tafeltjes; in de `lounge' van het Heartbreak Hotel, zo is het vindingrijke idee. Eromheen spelen de scènes zich af. In de ene hoek speelt een bescheiden band, in een andere hoek is de receptie. Daarachter staan beroepsacteurs Joke Tjalsma en Rutger Esajas, die het stuk een beetje sturen. Op cruciale momenten roepen ze bijvoorbeeld om dat `de kleine badkamer met het gele kleedje' vrij is. Middenin een scène komt er ook een natte jongen met een handdoek rond zijn middel binnengestormd, schreeuwend dat het warme water op is. Zo is er veel, heel veel, te zien. De toeschouwers draaien wat af in hun fauteuils.

Diepgaand zijn de teksten over de liefde niet. Maar dat hoeft ook niet. Zo heb je tenminste niet het gevoel dat de jonge acteurs dingen staan te verkondigen die ze zelf niet snappen. Aanstekelijk zijn de choreografieën, op zeer uiteenlopende muziek zoals een tango en een nummer van Madonna, waarbij het liefdesspel van afstoten en aantrekken wordt uitgebeeld. Wervelend zijn de choreografieën soms, maar er zijn ook ingetogen, haast verstilde dansen te zien. Als danser blinkt Everon Jackson Hooi uit, terwijl de acteerprestaties van vooral Berna Meyer verbluffend krachtig zijn. Zij zingt ook prachtig.

Jammer en typisch voor jongerenvoorstellingen, het is om gek van te worden, zijn de geforceerde Engelstalige fragmenten in de voorstelling. De spelers kunnen er niets aan doen dat teksten als `So you like his cock, you like him to come in your face,' potsierlijk klinken. Het Engels, dat overigens wel goed wordt uitgesproken, klinkt zoals het Engels van bijna alle Nederlanders. Het zit de emotie in de weg, terwijl de acteurs zo overduidelijk hun uiterste best doen.

Ook echt jongerenvoorstelling-achtig is de overstelpende hoeveelheid expliciete seks in Heartbreak Hotel. Het gaat hier tenslotte om `de heilloze lokroep van de prostaatklier', zoals een van de spelers het netjes zegt. Vervolgens vloeit het zaad rijkelijk. Soms is het wel grappig, soms is het ontluisterend, uiteindelijk is het vooral wat veel. Een meisje klaagt na haar eerste keer over het kleverige spul dat langs haar benen loopt. Op een van de wanden is intussen een chat-gesprek te volgen op een uitvergroot computerscherm. Een meisje typt: `Ik kom. Ik kom. Nu. Ohohohohohohohohohohoh. Ohohohohohohohohoh.'

Voorstelling: Heartbreak Hotel door Onafhankelijk Toneel. Tekst, regie, choreografie: Ton Lutgerink, Els van der Jagt. Spel: Ramona da Cruz Lopez, Angus Davidson, Joke Tjalsma e.a.

Gezien: 5/11, O.T. Theater a/d Müllerpier, Rotterdam.

Aldaar t/m 17/12.

Inl. (010) 4769029.