Aston Martin gromt als een soulzanger

Eerst maar eens een tijdje oefenen op het correct uitspreken van de naam Aston Martin want `Auwstin Martien' op zijn cirkelzaags Hollands is een belediging aan al wat er nog rest van het Britse imperium. Oefenen: `èè' – zoals een geit – `stun' en dan `Mar' – en rol nu uw tong naar binnen zoals een kameleon dat zo kunstig flikt tijdens een EO-natuurfilm – `tin'. Oefen tijdens het ontbijt en vervolgens met uw collega's op kantoor.

Vergeet ook vooral niet uw Zusakie Jumba om de hoek te parkeren, want doet u dat niet, dan bent u te beklagen. De kans dat er dan een verkoper vanachter de imposante balie tevoorschijn komt en zich in uw richting spoedt, is door zo'n beginnersfout voorgoed verkeken.

U bent vooralsnog geslaagd, want u kunt nu kiezen uit diverse soorten koffie, vers gezet en ditmaal eens niet uit een kantoormachine. U staart naar de perfect uitgelichte auto's, neemt een geurige havanna aan, terwijl u daarmee toch gestopt was. Omdat u enkele dagen geleden briefpapier van de multinational – waar u trouwens een heel nederig baantje heeft – verdonkeremaande en dat vervolgens misbruikte om een afspraak te maken voor een proefrit, staat er nu een hoogglans gepoetste Aston Martin DB7 Vantage voor klaar. U was het unaniem eens op kantoor: dit is echt de mooiste auto die er momenteel rondrijdt.

De verkoper poetst met zijn pochetje nog even de klink voordat hij de massieve deur voor u opendoet. Alles Connoly-leer en trendy carbon daarbinnen, in blauw, zwart en met een zeemleren hemel die naar zeewier ruikt. U vermoedt dat het huiden van zielige zeehondjes zijn en u ziet plotseling een virtuele Lenie 't Hart opdoemen die een baksteen door de ramen van de showroom gaat gooien. Maar u bent altijd al een lafaard geweest en ook nu slikt u deze onwelkome gedachte in.

De functie van de Touchtronic-versnellingsbak en de state of art- hifi-installatie wordt u uitgelegd, ook wordt u verteld dat het verstandig is om zometeen in de 2 weg te rijden, want door het surplus aan vermogen lukt het niet iedereen stottervrij het terrein te verlaten. Met vier handen wordt de enorme motorkap opgetild en u staart naar de enorme twaalfcilinder-motor die in het vooronder pronkt. De verkoper strooit geroutineerd technische gegevens in uw richting: twee Ford-zescilinders, aan elkaar gemonteerd en vervolgens verfijnd en opgepept door de firma Cosworth. Hij noemt de prijs van dit alles en u denkt: da's duizend gulden per pk. U krijgt het benauwd en luistert maar half naar de enthousiaste verkoper, die u iets over de geschiedenis van zijn merk gaat vertellen: ,,Al tachtig jaar oud meneer en nog steeds springlevend. Wat heet, de verkopen zijn nog nooit zo hoog geweest. Vijftienduizend stuks zijn er in al die jaren gefabriceerd, dus rijdt u wel in iets exclusiefs, vindt u niet? En driekwart daarvan rijdt nog steeds rond!''

Het zweet doordrenkt uw ondergoed en u wilt nog maar één ding: wegwezen. U mompelt wat over een directievergadering aan het einde van de middag, daarna per privé-jet naar Antibe, waar u een permanente residentie bezit. De verkoper begrijpt de hint, reikt u de veiligheidsgordel aan en stapt decent achteruit.

De bijna twee ton zware auto springt naar voren, maar u weet nog net op tijd uw schoen van het verchroomde gaspedaal af te halen. U draait de snelweg richting het oosten op en schakelt met de toetsen op het stuur naar de hoogste versnelling. Tweeduizend toeren bij honderdentwintig kilometer per uur, dat is het stationaire toerental van uw tweedehandsje! U probeert de stereo te bedienen, maar het lukt u niet, u bent uw leesbril vergeten. Het geluid vanuit het vooronder klinkt als het walrussengegrom van uw lievelingszanger Barry White: oh baby, lets make love tonight.

U bekijkt uzelf in achteruitkijkspiegel, de haarlijn begint al behoorlijk te wijken maar op een paar meter afstand zou je toch zweren dat James Bond voorbijreed. Goldfinger is veruit favoriet, want daarin gaat uw grote held tekeer in zijn zilvergrijze, met bizar wapentuig volgestopte Aston Martin DB5. Die gedachte windt u op en het gaspedaal gaat als vanzelf naar de bodem. Ter hoogte van Woeste Hoeve wordt u geflitst. Het is al bijna donker als u uw zoveelste droom inlevert. U belooft dat u in het weekeinde terug zult komen om samen met uw vrouw over kleur en interieur te praten: zij is de baas in huis. De verkoper en u grinniken samenzweerderig.

Enkele weken later wordt u een aangetekende brief bezorgd. Afzender importeur met daarin nóg een aangetekende brief, ditmaal van justitie: 265 kilometer per uur is de gemeten snelheid, voorkomen, geen schikking ditmaal.