Turf is turf is turf

Horticulture Trade Fair NTV, bloemen- en tuinbouwvakbeurs, in de Rai in Amsterdam, 1-4 november 2000

Waar zal ik beginnen op deze hybride beurs? Bij de bloemen en planten? Of bij de stands van bedrijven die voorwaarden scheppen voor de kweek? Ik loop rechtuit, altijd het beste als men aarzelt. Bij de eerste uitstalling sta ik voor een `big breakthrough': Typhoons dunwandige druiplijn die alle buizen op de markt vooruit is. Waterwerk dus.

Ik concentreer me om te beginnen op dit eerste der elementen, bewonder de kleurige schoonheid van klemkoppelingen, zadels en toebehoren bij Ravaho Waterweters, en geniet van de anti-algdekken van Alberts Alligators gietwaterbassin-specialisme. Via de continue vezels van het non-woven overwinteringsvlies – polypropyleen dat men over tuinen en akkers spreidt.

Mijn hoofd begint te tollen.

,,Uw taal is duister'', zeg ik tegen de vliesvertegenwoordiger.

,,Dat krijg je als je het zo kort mogelijk moet zeggen'', lacht hij, ,,maar ik leg het u graag uit.''

Ik vraag wat non-woven is.

,,Denkt u aan het theezakje, dat wil zeggen het zakje zelf. Dan komen we dus op het stuk van de vliezen, en...''

We moeten snel verder, de Hortifair is enorm. Het element lucht nu, dat gecombineerd met het element vuur (de zon) zo'n verwoestende werking kan hebben op fragiel gewas. Ik stuit op het complete gamma zonwerende schermen van de Zweedse firma Svensson. En heeft men last van schermkieren, dan is er altijd nog het aluminium-meeneemprofiel Tandem Bona Causa Triumphat.

De dynamiek op deze vakbeurs vereist sterke zenuwen. Ik schiet de stand binnen van Nevema, dat de troostende spreuk `Turf is turf is turf' op haar uithangbord schilderde.

,,Met turf heb ik wel iets'', zucht ik. Nevema blijkt het uit Duitsland, Ierland en het Balticum te importeren.

,,Kan best'', zegt de turfman. ,,Maar onze turf is dus niet zomaar turf.''

,,Maar turf is turf, u zegt het zelf.''

,,Dus niet'', zegt de vertegenwoordiger. ,,Onze turf is dus hoogwaardige turf.''

Na alle hoogwaardigheid begin ik na te denken over het ongedachte product, en ik stuit op een vezelfirma uit Sri Lanka, waar ik een bloempot aantref, met het harige uiterlijk van een kokosnoot. Dat begint er op te lijken. Even verder elleboog ik me door een kleine menigte, voor de demonstratiebalie waar een Duitse standwerker stokken staat door te knippen met de Master Ratschenschere deluxe. Ik knipper met mijn ogen en roep:

,,Zulke dikke stokken, dat kan niet!'

,,Probieren sie mal selbst!''

De schaar blijkt in fasen te werken – drie keer knijpen en ik ben er tot mijn verbijstering doorheen.

,,Ik zie heus wel dat U geen professional bent'', zegt de standwerker. ,,Maar u mag best een demonstratiemodel kopen.''

Ik denk aan de boomtakken op mijn Franse landgoed, héél kort. Dan trek ik mijn portemonnee, om dit ongedachte product meteen aan te schaffen.

Buitengekomen realiseer ik me dat ik de bloemenafdeling heb overgeslagen. Terug? Nee, die zien we dan op de Hortifair 2001.