`Een huis zonder fundament stort in'

Zeven jaar lang heerste de Haarlemse judovereniging Kenamju van Cor van der Geest. De nederlaag in Sydney kwam hard aan. Herman Debrot, judo- en krachttrainer, vreest nu voor het einde van de Haarlemse hegemonie.

,,Kijk nou, hij is zo gespannen als een boog. Dat is toch nergens voor nodig!'' Herman Debrot, de trainer van Dennis van der Geest, volgt zijn pupil nauwgezet vanaf de tribune.

Het is amper een maand geleden dat de vijf judoka's van het Haarlemse Kenamju van Cor van der Geest een voor een faalden bij de Olympische Spelen in Sydney. Kenamju, dat was het Nederlandse topjudo. Viervoudig Europees kampioen Jessica Gal, Ben Sonnemans, de Europees kampioen van 1997, en Dennis van der Geest die dit jaar Europees kampioen werd en derde werd bij het wereldkampioenschap – allen genoten hun opleiding bij Van der Geest.

Vooraf waren de verwachtingen torenhoog. Kenamju ging uit van goud. Maar het liep niet zoals gepland. ,,De loting viel in ons nadeel uit'', zegt Debrot. ,,De druk om te presteren werd steeds groter. Toen Mark Huizinga, pupil van aartsrivaal Chris de Kort goud won, werd het contrast wel erg groot. Het is ze opgebroken, mentaal waren de judoka's niet weerbaar genoeg.''

Onder anderen Jessica Gal en Dennis van der Geest kregen mentale begeleiding van NOC*NSF-sportpsycholoog Jan Looman. Volgens Debrot is de psycholoog mede schuldig aan het echec in Australië. ,,Ik ben er altijd op tegen geweest, maar ik was de enige'', vertelt Debrot. ,,Cor wilde het wel. De mentale begeleiding heeft averechts gewerkt, vooral bij Dennis. Hij is te intelligent voor psychologische trucjes, hij werd er week en kwetsbaar door. Een huis zonder fundament stort hoe dan ook in. Psychologische hardheid krijg je niet door oeverloos te zeveren, of in te dalen in jezelf.''

Maar de Haarlemse trainer pleit zichzelf en Kenamju niet vrij. ,,Winnen werd voor ons routine. Het Nederlands topjudo stond synoniem voor Kenamju. In Sydney zijn we hard op onze bek gegaan. Maar dat was nodig. We dreigden te pedant te worden.''

De Haarlemse sportschool maakt moeilijke tijden door. Cor van der Geest heeft een bezinningsperiode van drie maanden ingelast. Patrick van Kalken is tot grote woede van Van der Geest opgestapt, omdat hij er geen zin meer in had. Hetzelfde geldt voor Jessica Gal. Maarten Arens en Ben Sonnemans stoppen hoogstwaarschijnlijk na het WK, volgend jaar in München.

Kenamju moet ook op zoek naar een nieuwe hoofdtrainer. Debrot: ,,Cor wil niet meer elke dag op de mat staan. Na Sydney wilde hij er helemaal mee stoppen, maar gelukkig heb ik het uit zijn hoofd kunnen praten.''

Het lot van Kenamju ligt in de handen van Van der Geest, zegt Debrot. ,,Kenamju is Cor zijn baby. Hij staat niet toe dat een sterk persoon zijn functie overneemt. Hij is als de dood dat iemand hem in de schaduw stelt.''

Debrot vreest dat het over enkele jaren gedaan is met de hegemonie van Kenamju als Van der Geest de verkeerde beslissingen neemt. ,,Cor wil het stokje niet doorgeven, maar staat hooguit toe dat iemand het stokje vasthoudt. Cor wordt dan een marionettespeler die zijn poppetjes krachteloze dansen laat uitvoeren. Dan verwatert de prestatiecultuur en is het over vier jaar gedaan met het grote Kenamju.''

Debrot bedankt ervoor om Van der Geest op te volgen. ,,Zo van: de koning is dood, leve de koning. Nee, ik heb wel de capaciteiten om Van der Geest te vervangen, maar ik opereer het beste achter de coulissen. Ik ben altijd de intermediair geweest tussen Cor en de judoka's. Ik ben het klankbord van Cor. Als er een schakel mist, Cor of ik, dan wordt de ketting gebroken''

De leraar sportfysiologie en trainingsleer aan de judoschool maakt zich sterk voor een cultuuromslag bij Kenamju. Met name Van der Geest moet een gedaanteverwisseling ondergaan. ,,Cor heeft er zijn ziel en zaligheid ingelegd, daar heb ik grote bewondering voor. Maar het blijft een dictator. Cor praat met Cor, Cor neemt vervolgens de besluiten. Er moet een frisse wind door Kenamju. Er is geen organisatiestructuur, er moet jeugdbeleid komen.''

Debrot is niet bang dat de roemrijke club in de nabije toekomst, over vier jaar bij de volgende Olympische Spelen in Griekenland bijvoorbeeld, geen succes meer behaald. ,,In Athene pakken we medailles. Vooral Dennis acht ik tot veel in staat.''

Voorwaarde is wel dat Van der Geest junior mentaal progressie boekt, meent de krachttrainer. ,,Dennis moet zijn gouden lepeltje uit de mond halen. Hij is een verwend Bloemendaals jongetje, die lui van aard is. Hij moet leren hard voor zichzelf te worden. Ook mist hij nog fysieke kracht, twaalf kilo aan spieren moet er bij. Over een paar jaar is Dennis top of the bill.''

Terwijl Debrot deze woorden uitspreekt, werpt Van der Geest even verderop Sidney Carty op de grond. Voor de zesde keer op rij pakt de reus uit Bloemendaal de nationale titel in de klasse boven de honderd kilogram.