Karpervisser in de koeling

Aflevering 9: Waarin Koos van de afdeling groente en fruit in de supermarkt zich beraadt op een toekomst met zijn meissie.

Koos Kleinee (25) werkt zeven jaar in de supermarkt, waarvan drieëneenhalf jaar op de afdeling groente en fruit, waar hij verantwoordelijk is voor het koelinggedeelte.

Hij woont bij zijn ouders in Den Haag.

Het leven is de laatste drie maanden niet meer hetzelfde voor Koos Kleinee (25).

Hij heeft een vriendin, of zoals Koos het met een onvervalst Haags accent zegt: 'Ik heb een meissie, weet je wel?' Geen overbodige luxe voor een jongen van zijn leeftijd, zegt hij terwijl hij zakjes andijvie op het schap zet. Hij is 'op weg naar de dertig en dan moet je zo langzamerhand aan de toekomst gaan denken'.

Wennen is het wel, een meissie. Van zijn hobby, vissen, komt de laatste tijd iets minder terecht. Logisch, want 'je kan niet verwachten dat zo'n meissie zegt: toe maar Koos, ga jij maar lekker elk weekend aan het water zitten'.

Niet dat ze haar best niet doet. Zo is ze laatst mee geweest naar een wedstrijd van Ajax, zijn tweede 'vrijetijdsliefhebberij'. 'Ze had geeneens zin, maar dat doet ze voor mij, weet je wel? Ze is de eerste vriendin die met me meegaat naar het voetballen. Ik doe ook dingen voor haar, hè, dat hoort bij het gegeven ''relatie" en anders moet je er niet aan beginnen. Soms breng ik haar bijvoorbeeld naar haar werk. En daarna ga ik vissen.' Niet zomaar vissen, nee, k rpervissen.

Koos trekt een krat voorgesneden sla naar zich toe en houdt dan even stil. 'Ik hou van die beesten. Vraag me waarom en ik zeg: geen idee. Het is gewoon een bepaalde aantrekkingskracht. En ik eet ze niet op, hè, dat vind ik zielig. Kijk, zo'n haakje... dat is ook zielig. Maar toch minder en ik lig zelf tot aan mijn kin in het water als ik ze terugzet. Niks niet zomaar teruggooien, maar een beetje voorzichtig doen, mensen, zeg ik altijd.'

Dat is wel eens anders geweest. 'Ik was opgeleid als kelner/kok, maar dat werk beviel me niet. Zat ik een half jaar thuis. Nou, dat pikte mijn vader niet. Hij zei: kan me niet schelen wat je gaat doen, maar je gaat hier niet voor dood op de bank zitten.'

Zo begon Koos' loopbaan bij de supermarkt, 'als opstandig jochie met een veel te grote mond. Stond ik elke week wel in het kantoortje bij de leiding om het een of ander. Maar ja, je werpt dan op een gegeven moment een blik op je toekomst, hè. Mijn vader zegt ook: jongen, bij de supermarkt weet je wat je hebt. Je hebt iets opgebouwd in al die jaren, je hebt verst nd van bepaalde dingen.'

Vooral van de koeling. 'Dat is gewoon mijn plek. Soms val ik in bij het deel met de onverpakte producten, maar daar voel ik me toch minder thuis. Ik heb de cursus Aardappels, Groente & Fruit niet gedaan en dan sta je daar toch te klapperen met je oren. Al dat exotische fruit, dat is nauwelijks meer te volgen. Doe mij de koeling maar. Kijk nou, voorgekookte krieltjes, lekkere kant-en-klare saladetjes... mooi spul toch?'

Hij kijkt trots naar de keurig gespiegelde rij bakjes en zakjes en voelt even aan zijn stekels die dankzij de gel in ongenaakbare rijtjes op zijn hoofd staan. 'En nu even naar het magazijn.'

In de enorme ruimte waar vrachtwagens van leveranciers lossen, drukt hij op een knop om de roldeur te openen. Een truck rijdt langzaam naar binnen en Koos steekt zijn hand op naar de chauffeur.

'Zegt de magazijnchef tegen me: ''Koos, neem jij het even waar voor een half uurtje als ik lunch", dan doe ik daar niet moeilijk over. Je helpt elkaar, net als in het gewone leven.'

Hij leunt bedachtzaam tegen een stapel kratten, slaat zijn armen over elkaar en zegt: 'Ik zou best ooit een broodjeszaak willen beginnen, maar je moet ook aan je meissie denken. Die is nu zeventien en wil straks ook wel eens samenwonen en de boel op orde hebben. En dan zeg ik op mijn beurt: Koos, je kan wel van alles willen, maar je hebt een prima baan en leuke collega's. En dat is ook wat waard.'

Volgende maand: Hoe magazijnchef Alfred Spaans orde schept temidden van ronkende trucks, stapels kratten en overgebleven producten voor de afvalverwerking.