White monkey

Vijfhonderd kilometer lang word ik door pakweg honderd medereizigers bestudeerd. Ik ben de enige blanke in de trein naar de Mongoolse grens. Vooral mijn borst- en armhaar staan in de belangstelling, want Chinezen hebben geen arm- en borsthaar. Halverwege komt een man binnen die een paar woorden Engels spreekt. Na pakweg vijftig kilometer fluistert een man mijn gesprekspartner iets in het oor. Mijn gesprekspartner buigt zich voorover en zegt: ,,You much hair, like monkey.'' De hele coupé staart me ademloos aan. Hoe zal witman reageren?

,,Me white monkey.'' Ik sta op en begin als King Kong op mijn borstkas te roffelen. De hele coupé barst in lachen uit. Honderd kilometers lang raken ze er niet over uitgepraat. Elke nieuwe reiziger krijgt het voorval te horen en mijn borstgeroffel wordt ontelbare malen geïmiteerd. Als ik uitstap, krijg ik een staande ovatie.