Verpatsen

Algemeen directeur H. Koenders van Ahrend boft toch maar. Hij heeft de afgelopen weken de meeste van zijn Ahrend-aandelen nog tegen een lage koers kunnen verkopen. Opbrengst: zo'n 4,5 ton.

Anders was hij voorlopig niet van zijn pakket afgekomen. Je kan toch moeilijk het vijandige bod Buhrmann op fusiepartners Ahrend én Samas verketteren, maar je aandelen tegen de gestegen beurskoers van de hand doen. Dat is bijna alsof je de fusie aanprijst als een intelligente fusie en dan je aandelen verkoopt.

Anderen moeten wel een list verzinnen. Ahrend en Samas hadden hun financiële adviseurs, Kempen & Co en ING Barings, gevraagd om een zogeheten fairness opinion, dat ruilverhouding bij hun fusie redelijk is voor de aandeelhouders.

Nu zijn zakenbankiers bij uitstek creatief met taal. Als zij een tweedehands auto verkopen, zeggen zij niet dat zij hun oude schicht verpatsen, nee, dan worden de aandelen transferred. Kost net zoveel, maar het klinkt alsof er een geoliede bolide is weggeschonken.

Maar welke draai geef je als zakenbankier aan de fusie zonder overnamepremie van Ahrend en Samas als een concurrent voor beide een premie van 50 procent wil betalen? Wat is dan nog fair voor de aandeelhouder?

Je mag aannemen dat die concurrent de bedrijfstak beter kent dan welke bankier ook. Maar er is meer. De beleggende collega's bij de twee zakenbanken beheren aanzienlijke pakketten aandelen van Ahrend en Samas.

De uitkomst van het belangenconflict? Twee keer vangen. De zakenbankiers noemen de fusie fair, de beleggers kiezen Buhrmann.