Een wonder

,,Natuurlijk heb ik die zaak-Brongersma op de voet gevolgd'', zei de oude man die ik af en toe opzoek, ,,maar ik lig er niet wakker van. Waar maakt Justitie zich druk om? Hebben ze niets beters te doen? Een stokoude man die geen zin meer in het leven had, die daar vreselijk onder leed en er vanaf wilde mág hij? Had men liever gezien dat hij zich voor de trein had gegooid?

,,Nee, gek genoeg, betrek ik zoiets nauwelijks op mezelf. Ik ben oud en moe en ik heb het ook wel een beetje allemaal gezien, maar ik moet er niet aan denken dat ik een levenstestament zou moeten opstellen. Ik heb er gewoon geen zin in. Ik ben er te traag en te lui voor geworden, ik zie tegen alles op wat veel inspanning vergt. Ik stel de dingen liever uit, daar ben ik erg goed in geworden. Het heeft ook zijn voordelen. Je moet in het leven niet alles willen regelen.

,,Voor mijn vrouw is er ook niets geregeld. Gelukkig maar. Ze is erg vergeetachtig geworden, dat weet je. Ik gebruik dat andere woord liever niet. Rótwoord. Rótklank. Haar geest gaat langzaam achteruit. Haar herinneringen aan heel vroeger hebben het langst standgehouden, maar die beginnen nu ook op te lossen. Ze herkent haar kinderen al niet meer als ze een poosje niet zijn geweest. Toch kunnen we het nog goed met elkaar vinden. Ze lacht veel en ze helpt me door mijn moeilijke momenten heen, alleen al door er te zijn.

,,Ik heb wel eens gedacht: stel dat zij twintig jaar geleden een euthanasieverklaring had getekend, waarin ze had aangegeven dat ze dood wilde als haar geheugen niet of nauwelijks meer functioneerde. Dan zou ik nu in de nesten zitten. Wat zou ik moeten doen? Ik kon haar niet meer aan haar wens van toen herinneren. Ik zag alleen maar een vrouw die het leven passief ondergaat, maar niet per se ongelukkig is. Een vrouw ook die heel afhankelijk van mij is geworden. Als ik even weg ben, wordt ze al nerveus. Het is toch ondenkbaar dat je in zo'n situatie eens even die euthanasieverklaring uit de kast haalt om na te kijken wat er toen allemaal precies is afgesproken?

,,We zullen deze dingen nooit bevredigend kunnen regelen. Ook niet met de pil van Drion. Het lijkt handig, zo'n pil in je nachtkastje, maar op momenten dat ik erg somber ben, wil ik hem toch liever niet in de buurt hebben. En mijn vrouw zou hem wel eens kunnen aanzien voor een vitaminepilletje, die ze toch al te veel inneemt omdat ze steeds vergeet wanneer ze de laatste heeft ingenomen.

,,We reageren allemaal verschillend op de pesterijen van het leven. Brongersma wilde eruit, maar ik kijk liever naar mensen die er nog wat van proberen te maken. Ik ken een oude dame bij wie jaren geleden een been is afgezet. Ze zat in een rolstoel en werd steeds dikker. De dokter vond het beter dat ze wat meer beweging kreeg. Hij stelde haar voor een prothese te nemen, dan kon ze weer een beetje leren lopen. Dat heeft ze gedaan! Ik wist niet wat ik zag. Ik kende haar alleen met die stomp in een rolstoel en nu kan ze weer staan. Een wonder. Van optimisme.''