Selectie Musea

Kinderportretten

Veel kinderportretten in de 16de en 17de eeuw zijn doordesemd van de beroemde uitspraak van Jacob Cats: `Tucht baart vrucht'. Ze zijn beladen met symbolen die verwijzen naar een strenge opvoeding, naar discipline en deugdzaamheid, zoals gedresseerde honden, gebreidelde bokjes, of gesnoeide planten. Op de expositie `Het kinderportret in de Nederlanden, 1500-1700' in het Frans Halsmuseum is goed te zien dat het kinderleven in die tijd niet over rozen ging. Kinderen stralen geen onbekommerde jeugd uit en dat had vooral te maken met de voortdurende nabijheid van de dood. Bijna elk kind had wel een gestorven broertje, zusje, vader, moeder of vriendje. Op verschillende familieportretten zweven de gestorven kinderen boven de levende als engeltjes door de lucht, soms worden ze geportretteerd op hun doodsbedje. De 85 schilderijen die bijeen zijn gebracht tonen meestal adellijke of welgestelde kinderen uit de Noordelijke en Zuidelijk Nederlanden uit de periode 1500-1700, toen dit genre hier tot bloei kwam.

Kinderen op hun mooist. Het kinderportret in de Nederlanden 1500-1700 t/m 31 dec in het Frans Halsmuseum, Grote Markt 16, Haarlem, daarna t/m 22 april in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen.. Ma t/m za 11-17 u., zo 12-17u.

Couture

Wat hebben modeontwerpers Mart Visser, Frans Molenaar, Analik, Saskia van Drimmelen en Aziz met elkaar gemeen? Ze maken kleding, dat is duidelijk. Wat hen onderling bindt, is dat ze allemaal wonen en werken in Amsterdam. Het Amsterdams Historisch Museum heeft werk van de meest spraakmakende in Amsterdam gevestigde ontwerpers, oud en jong, bij elkaar gebracht in de expositie `Couture Locale'. Het doel: een kennismaking en de verscheidenheid in hun werk laten zien. De presentatie is bewust transparant gehouden. Kleding zweeft als het ware in de ruimte op torso's die onzichtbaar aan het plafond hangen, er is met veel glas en transparante projecties gewerkt.Zo loopt de bezoeker letterlijk over de accessoires heen, die in glazen vitrines, verwerkt in de vloer, zijn uitgestald.

Couture Locale t/m 14 jan 2001 in het Amsterdams Historisch Museum, Kalverstraat 2. Ma t/m vr van 10-17u; za en zo van 11-17u.

de Gruyter

Het Bossche kruideniersimperium was ooit een begrip in Nederland. Geen plaats van enige betekenis of er was wel een winkel De Gruyter. De advertenties met de beroemde slagzin ,,èn 10 procent èn betere waar'', en het nieuwsgierig makende snoepje van de week. Dat was, tot diep in de jaren zestig, zelfs een staande uitdrukking: kijk eens wat een mooie meid daar gaat, ja nou, het snoepje van de week! De koffiegeur op de tentoonstelling `De Gruyter, geschiedenis van een kruideniersimperium' maakt zodoende heel wat los. Hier herleven andere tijden, tussen het bijna tastbare assortiment van de winkels, de reclame van toen, de objecten, de foto's en filmpjes, de zorgvuldig nagebouwde interieurs en de metershoge blow-ups van historische pakken en blikken: koffie, kersen op sap, worteltjes, spliterwten, Fransche chocola, `zelfverwerkend waschmiddel' met uitgebreide instructie op de achterkant en kindermeel.

Wie het allemaal ziet, en wie leest dat De Gruyter in de toptijd ruim 550 winkelvestigingen telde en bijna 7.500 werknemers, kan nauwelijks geloven hoe snel dit eens zo trotse bedrijf ten onder is gegaan. In 1970 werd het overgenomen door de SHV en binnen tien jaar was het opgedoekt. De krampachtige slagzin `De Gruyter is oké!' hielp niet meer. De Gruyter was allesbehalve oké.

De Gruyter, geschiedenis van een kruideniersimperium t/m 14 jan in het Noordbrabants Museum, Verwersstraat 41, Den Bosch. Dinsdag tot en met vrijdag van 10-17u, zaterdag en zondag 12-17u.

Immendorf

Het licht van de kaars bakent het tafereel af op een manier die het werk van 17de-eeuwse schilders als Georges de la Tour in herinnering brengt. Fosforiserende, gele contouren geven het beeld een hallucinerende kwaliteit. Deze oplichtende contouren zijn het handelsmerk van de Duitse schilder Jörg Immendorff (1945), die beroemd is geworden met grote nachtelijke vertellingen op doek. Immendorff heeft zich ontwikkeld tot een meester in het schilderen met zwart, zoals 35 doeken uit de afgelopen drie jaar in het Stedelijk Museum laten zien. Immendorff beeldt zichzelf vaak af, als clown en circusdirecteur bijvoorbeeld. In zijn ruime mantel verbergt hij beelden en gedachten: kleurige patronen, een naakte vrouw. Schimmige figuren zijn in de achtergrond weggeschilderd. Zijn sprookjesachtige, pseudo-realistische schilderijen zijn nog steeds op een eenvoudig niveau, als vertelling en als iconografisch beeld, te lezen.

Jörg Immendorff: 35 schilderijen uit de afgelopen drie jaar tot en met 19 november in het Stedelijk Museum, Paulus Potterstraat 13, Amsterdam. Dag agelijks van11-17u.