Moraal 1

Aan het einde van zijn betoog stelt A. van Dantzig dat hij verwacht dat Rouvoet geen voorbeeld kan geven dat opvattingen van Van Dantzig de mensen dwingen tot lijden zoals vergelijkbaar is met de door Rouvoet gehanteerde moraal, dat een verbod op abortus en euthanasie inhoudt en daardoor andere mensen dwingt tot een lijden onder een moraal die niet de hunne is (NRC Handelsblad, 28 oktober). Vervolgens voegt Van Dantzig er aan toe dat het erom gaat een moraal te kiezen (zoals Van Dantzig doet) zodanig dat iedereen naar zijn eigen inzichten kan leven zolang zij daar niemand door laten lijden, wat een toestaan van abortus en euthanasie impliceert.

Van Dantzig gaat hiermee geheel voorbij aan het probleem hoe gedefinieerd moet worden wie een `iemand' is die je tot lijden dwingt. Je zou immers zo een voorbeeld kunnen geven van iemand die lijdt onder de moraal van Van Dantzig, namelijk een ongeboren kind dat geaborteerd wordt. Welke criteria hanteert Van Dantzig om te bepalen of een ongeboren kind niet onder onze morele orde valt? Is dat misschien of het al dan niet gewenst is door de moeder? Zo, ja betekent dit dat bij een kind van vier jaar ook het leven door een arts beëindigd mag worden omdat het door de moeder niet gewenst is? Is het dat het zich in het lichaam van de moeder bevindt? Zo ja, als het geboren is en het bevindt zich in de armen van de moeder, mag dit dan ook? En hoe staat het met dieren? Waarom vallen dieren niet onder deze morele orde? Van Dantzig geeft deze criteria niet, maar hanteert wel de norm dat ongeboren kinderen niet onder deze morele orde vallen.

Het kiezen voor een moraal zoals Van Dantzig doet is in mijn optiek geen haar beter dan die van Rouvoet, zolang je niet de objectieve criteria erbij vermeldt wie wel en wie niet een `iemand' is die je niet mag laten lijden, maar er gewoon van uitgaat dat de heersende opvatting daarover in de maatschappij de juiste is.