Gabrielle zingt al te gemakzuchtig

Het leek een knipoog naar haar verleden als nachtclubzangeres – Gabrielle droeg gisteravond een enkellange jas van goudlamé. Maar de jas had weinig met glamour te maken; hij zag eruit alsof ze hem in elkaar had geflanst.

De Engelse soulzangeres Gabrielle, met haar gouden garderobe en zwarte zonnebril, gedroeg zich tijdens haar optreden in een halfvol Paradiso als de excentrieke tante op een feestje.

Zo bewoog ze zich enigszins beschonken en praatte ze onverstaanbaar tegen de zaal. Gabrielle is sinds 1993 bekend als een van de weinige Britse zangeressen in het soulgenre. Ze heeft een prachtige stem, waarmee ze lichtzinnig kan verleiden als Diana Ross, en plagerig jennen als een schoolmeisje.

Die stem wordt ingezet voor vernuftige melodieën waarbij hij soms even dramatisch in mineur blijft hangen om even later weer de positieve toon te hernemen.

Die wijsheid wordt met wisselend succes in liedjes verpakt. Gabrielle heeft altijd gezwalkt tussen doorsnee en eigenzinnig. Gisteravond verliet ze zich te zeer op het gezwollen romantische genre waarbij de twee synthesizerspelers steeds bibberende klankvlagen over haar heen mochten storten. Pas tegen het eind van het optreden doorbrak ze die gemakzuchtige houding.

Al maakte ze zich zorgen over haar hak die bijna losliet, ze speelde toch enigszins geïnspireerd, met krachtiger zang en gebaren, het Motown-achtige `Falling' en het op `Knocking on Heaven's Door' gebaseerde `Rise'. Gabrielle heeft allerlei talenten, maar ze lijkt ze het liefst voor zichzelf te houden.

Concert: Gabrielle. Gehoord: 30/10 Paradiso, Amsterdam.