De president voert bijna onafgebroken het woord

Het dopingproces in Lille heeft veel weg van een eenmansshow. President Delegove is vrijwel onafgebroken aan het woord.

Het dopingproces voor het Tribunal de Grande Instance in Lille begon vorige week sensationeel. Richard Virenque, de lieveling van het Franse wielerpubliek, bekende dat ook hij, net als alle andere renners uit de stal van het Spaanse horlogemerk Festina, EPO had gebruikt. Maar na die onthulling heeft het proces een andere wending genomen: het is bijna een eenmansshow geworden van Daniel Delegove, de president van het tribunaal.

Bij het begin van het proces maakte Delegove duidelijk dat de uitvoerige behandeling van de dopingzaak een educatief effect moet hebben. Daniel Delegove heeft zichzelf met de `opvoeding' van de wereld van het professionele wielrennen en het Franse publiek belast. Gedurende de zittingen in Lille is Delegove vrijwel onafgebroken aan het woord. Hij leidt de ondervraging van de tien verdachten en de vele tientallen getuigen, die soms uren achtereen achter de `verdachtenbank' moeten staan.

Procureur Gerald Vinsonneau die volgende week zijn requisitoir houdt, zit er zwijgend bij. Hij hoeft ook geen vragen te stellen: de feiten over het dopegebruik bij Festina – en andere ploegen zoals La Française des Jeux – liggen vast in de tientallen dossiers die elke ochtend door de gerechtelijke politie op de lange tafel worden uitgestald. De dossiers zijn de neerslag van de inspanningen van onderzoeksrechter Patrick Keil, die twee jaar lang diepgaand onderzoek deed naar het dopegebruik. Hij verhoorde, soms dagen achtereen, de belangrijkste Festina-verdachten – verzorger Willy Voet, ploegleider Bruno Roussel, en ploegarts Eric Ryckaert – die soms wekenlang in voorarrest werden gehouden. Ook de 23 advocaten komen weinig aan het woord. Af en toe mogen ze een vraag stellen. Maar elke poging tot spektakel voor het publiek, dat overigens vooral uit pers bestaat, kapt Delegove resoluut af omdat `het proces sereen moet blijven'. Dat er zoveel advocaten zijn, vloeit voort uit het grote aantal personen en organisaties – in totaal twaalf – dat zich `burgerlijke partij' heeft gesteld. Wie zijn belang of goede naam geschaad acht door de handelingen van de verdachten, kan schadevergoeding claimen. Het tribunaal moet dat beoordelen. De meeste geëiste schadevergoedingen zijn symbolisch: één franc.

De Franse douane is de enige `burgerlijke partij' die forse rekeningen in het vooruitzicht heeft gesteld als het tribunaal de claim als rechtmatig beoordeelt. De douane eist in totaal 1,2 miljoen francs (zo'n 400.000 gulden) van enkele Festina-verdachten zoals Voet en Roussel, alsmede andere soigneurs die terecht staan zoals Jef D'hondt, van La Française des Jeux. Dezelfde rekening voor de kosten van het onderzoek door de douane gaat naar Nicolas Terrados, de ploegarts van de Spaanse Once-ploeg, die terecht staat wegens de illegale invoer van EPO.

De advocaten die kort worden gehouden door Delegove, moeten hun heil zoeken buiten de rechtszaal, in een ruimte waar de Franse media hen met tientallen camera's opwachten. Dat leidt tot chaotische taferelen. Getuigen die na hun optreden in de rechtszaal naar de camera's lopen, moeten in het gedrang worden beschermd door de politie. Soms slaat de vlam in de pan, zoals gisteren aan het eind van de dag, bij Daniel Baal, de voorzitter van de Franse wielerfederatie.

Baal wachtte gisteren de gehele dag tevergeefs om als getuige te worden gehoord. Delegove beëindigde de zitting onverwacht om kwart over vijf. Hij verzocht Baal om donderdag terug te komen. Baal beende woedend naar de camera's en haalde vernietigend uit. ,,De procedure is een schande. Al een week lang wordt er met modder gegooid naar de Franse federatie als zouden wij de bestrijding van doping niet ernstig nemen. Wij krijgen niet de kans om ons te verweren. Dit proces is verrot.''

Op de eenmansshow, van Daniel Delegove, volgde dus een andere, die van Daniel Baal die genoeg had van het serene wachten waartoe de president alle `spelers' voor zijn tribune veroordeelt.