Modern eten in 60 minuten

Het nieuwe eten is: dimsummen voor vijftien gulden per uur. Je koopt een bonnetje, schept een bord vol met een keuze uit twintig gerechten. En dan ga je weer weg. Of: je schept nog een keer op.

,,Nee, iedereen die hier binnenkomt eet netjes.'' Manager L. Wang van het Dim Sum Court aan de Amsterdamse Zeedijk weet niets van dronken voorbijgangers die, aangetrokken door het motto ,,een uur onbeperkt dimsummen voor vijftien gulden'', de zaak komen plunderen. Als iemand te veel heeft gedronken, raadt hij ze wel af om nog bier te bestellen.

Sinds een jaar kent Amsterdam twee Dim Sum Courts, één op de Zeedijk en één op het Rokin, ideaal voor de consument die over te weinig tijd, geld en zin beschikt om uitgebreid te tafelen. Alles is zelfbediening. Bij binnenkomst koop je een bonnetje, je pakt een bord, schept het vol met de gerechten uit één van de twintig bakken en neemt drank uit de automaat, die overigens wel apart moet worden afgerekend. Contact met het personeel is niet nodig. ,,Dit is het moderne idee van eten'', weet Wang. ,,Bij gewone restaurants moet je heel lang wachten. Daar zit je twee uur te tafelen maar daarvan ben je zeker één uur aan het wachten. Dus eigenlijk is er geen verschil.'' Bij Dim Sum Court kun je binnen vijf minuten met een bord vol Chinese keukenvlijt aan tafel zitten.

Het lijkt logisch: een uur lang zoveel eten als je wilt voor vijftien piek zou weleens veelvraten kunnen lokken. Maar dat blijkt mee te vallen. De meeste mensen pakken hun bord vol met enkele van de twintig gerechten waaruit kan worden gekozen en zijn na twintig minuten weer vertrokken. Daar is de inrichting van het restaurant ook op aangepast, want er staan slechts vier tafels. Wordt mensen verzocht te vertrekken als ze langer dan een uur dreigen te blijven zitten? Nee, zelfs dat niet. ,,Soms als het druk is, vraag ik vriendelijk hoe lang ze nog denken bezig te zijn.''

Het gaat er volgens Wang vooral om dat de gasten lekker eten. Het is niet belangrijk als een enkeling voor meer dan vijftien gulden opschept. Het Nederlandse echtpaar bijvoorbeeld dat juist is binnengestapt en niet helemaal begrijpt wat de bedoeling is. De plastic bak, bedoeld om dim sum gerechten mee naar huis te nemen, wordt zo vol gestopt met eten dat de deksel er niet meer op past. Wang probeert de beide gasten uit te leggen dat ze voor vijftien gulden maximaal 750 gram mogen meenemen. ,,Dat is dan voor de volgende keer'', zegt de vrouw en vertrekt met haar man en een doos vol warme gerechten. Wang glimlacht. ,,We hebben veel vaste klanten.'' Meestal dan, want de zaak zit op dat moment vol toeristen.

De Koninklijke Horeca Nederland reageerde onlangs met enige reserve op de opkomst van de uurgeldrestaurants. ,,Het is een leuk concept maar of het goed is voor de branche is wat anders'', zei H. Verweij, voorzitter van de afdeling Amsterdam. Maar hij vindt het wel een creatief concept. ,,Ik heb dit liever dan dat ze naar de supermarkt gaan om een zak snacks te halen.''