`IJslands voetbal steeds sterker'

De IJslander Petur Pétursson maakte bij Feyenoord in de jaren zeventig naam als voetballer. Nu is hij coach van kampioen Knattspyrnufélag Reykjavikur.

,,Doe vooral de groeten aan mijn `ouders' – zo noem ik ze – Jan en Co Snijders, die me destijds zo fantastisch hebben opgevangen'', zegt Petur Pétursson, de IJslandse voetballer die eind jaren zeventig drie seizoenen en in 1984 nog eens als elegante aanvaller van Feyenoord naam maakte. Pétursson (41), die Nederland en vooral Rotterdam-Zuid als `zijn tweede vaderland' beschouwt, is terug in de voetballerij. Sinds een half jaar is hij trainer van KR, de grootste en rijkste voetbalclub van IJsland.

Onder leiding van Pétursson werd KR (Knattspyrnufélag Reykjavikur – Voetbalvereniging Reykjavik) het afgelopen seizoen landskampioen, net zoals het jaar daarvoor toen Pétursson nog fotograaf was, het beroep dat hij zeven jaar geleden leerde na een carrière van twintig jaar als beroepsvoetballer. KR werd in 1999 voor het eerst na 31 jaar kampioen van IJsland. In mei dit jaar werd Petursson gevraagd trainer te worden. Hij durfde de uitdaging aan, hoewel hij wist dat de grote KR-aanhang op voorhand met niet minder dan prolongatie van de titel genoegen zou nemen. Zonder trainersopleiding die bestaat in IJsland niet maar wel met een goede reputatie hij had tenslotte zelf vijf jaar bij KR en 47 keer in het nationale elftal gespeeld. Pétursson slaagde: KR werd opnieuw kampioen, mede dank zij de inzet van ex-NEC speler Michael Renfurm die in juli en augustus bij de club in Reykjavik speelde alvorens door te reizen naar het Schotse Saint Mirren.

Peter Pétursson kwam als achttienjarige naar Feyenoord nadat hij was ontdekt bij Akranes, de club van het gelijknamige IJslandse dorp die de Rotterdamse sterrenploeg nog eens versloeg (1-0) in een UEFA-Cupduel dat bij KR gespeeld werd omdat het stadionnetje van Akranes geen verlichting had. Bij Feyenoord werd Pétursson streng begeleid – het begrip `patatgeneratie' moest nog worden uitgevonden. Pétursson: ,,De eerste drie maanden in Rotterdam ging ik gewoon met de bus van het Zuidplein waar ik bij de Snijders woonde, naar de Kuip. Toen kocht ik een auto. Feyenoord-trainer Jezek zei toen: `Ik controleer elke dag de kilometerstand. Als blijkt dat je meer hebt gereden dan van huis naar de training en terug, dan krijg je een boete'.'' En trouwen, dat moest ik ook maar meteen vergeten, vertelt Pétursson, die dat na drie jaar toch deed. Nu is hij vader van drie kinderen en de vierde wordt in januari verwacht.

,,Ook op het veld werd je stevig aangepakt door je ploeggenoten. In een wedstrijd tegen Go Ahead moest ik als aanvaller mijn tegenstander Martin Koopman volgen die vaak mee ging met zijn voorhoede. Een keer liet ik Koopman gaan, en prompt gaf hij een voorzet die bijna tot een doelpunt leidde. De oudere spelers – onder wie Wim Jansen, Bennie Wijnstekers, Gerard van der Lem – waarschuwden me. Als je dat nog eens doet, je tegenstander laten gaan, dan sturen we terug naar je moeder in IJsland. Maar Feyenoord was toen een echte vriendenclub. Ik heb veel hulp van de andere spelers gekregen'', zegt Pétursson in bijna vlekkeloos Nederlands.

Péturssons carrière bij Feyenoord eindigde in 1981 voorlopig door een zware blessure aan een knie. ,,Voor de blessure werd gepraat over een contract voor zeven of acht jaar. De vrees bestond dat ik nooit meer zou kunnen spelen. Ik moest dus weg. Na een operatie in het Rotterdamse Sint Franciscusziekenhuis volgde een periode van bijna twee jaar revalidatie, die gelukkig goed is verlopen.'' Na een verblijf bij Anderlecht keerde Pétursson in 1984 nog een seizoen terug bij de club in de Kuip, waar toen ook Gullit speelde. Na een Spaans avontuur eindigde Pétursson als speler bij de club in Reykjavik waar hij nu trainer is.

De competitie op IJsland begint in april en eindigt in augustus. De eerste divisie omvat slechts tien clubs van wie de meeste inmiddels semi-professionele spelers hebben. Kunstgras kan in IJsland met zijn soms ruige klimaat niet toegepast worden. Vanaf half oktober wordt in de zaal getraind, bij KR vijf keer in de week. Pétursson die ook een jaartje radio-verslaggever bij voetbalwedstrijden was voor hij trainer werd, hoopt deze winter eens een maand bij Feyenoord ervaring als assistent-trainer op te kunnen doen. ,,In IJsland zijn geen cursussen voor oud-voetballers zoals in Nederland.''

Het IJslandse voetbal speelt zich deels in het buitenland af. Pétursson: ,,Over de gehele linie is het IJslandse voetbal veel sterker dan in mijn jonge jaren. Dat zie je vooral bij het nationale elftal. Voor alle IJslandse spelers is het een grote eer om in het nationale team te spelen. Ze krijgen er geen geld voor. Maar ze zijn gemotiveerd, ze willen winnen voor IJsland.''

    • Jan Gerritsen