AANDACHT IN DE PERS

Alle Nederlandse dagbladen schreven in meer of mindere mate over de strijd in Korea. De kranten schetsten over het algemeen een positief beeld van de Amerikaanse bijdrage. De communistische krant De Waarheid was een uitzondering en plaatste vaak anti-Amerikaanse berichten. Deze krant was als enige tegen het optreden van de Verenigde Naties en dus ook tegen de Nederlandse deelname aan de strijd in Korea. Berichten hierover veroorzaakten geen ophef, omdat de niet-communistische meerderheid deze artikelen niet serieus nam. Zij beschouwden het nieuws als `gekleurd of verdraaid'.

De overige kranten schreven minder kritisch over de oorlog en met name over het Nederlandse detachement. De Telegraaf plaatste vaak achtergrondartikelen van militair oorlogscorrespondent Wim Dussel en de Nieuwe Rotterdamse Courant (NRC) had relatief veel aandacht voor foto's. Deze twee kranten hadden niet dezelfde visie op de Korea-oorlog. De Telegraaf was terughoudend over de deelname van de Nederlandse militairen, terwijl de NRC achter het bataljon stond. Wel veroordeelde de NRC `het voortslepen van de onderhandelingen en het nodeloze bloedvergieten'. De Volkskrant en Trouw steunden de oorlog volledig. Het socialistische Het Vrije Volk onderscheidde zich, tot slot, door zeer levendige berichtgeving.

Naast de dagbladen berichtten ook de geïllustreerde pers, zoals De Spiegel, en de militaire pers over de strijd. De focus van deze media was verschillend. De dagbladen en de geïllustreerde pers concentreerden zich op de oorlog als geheel, terwijl de legerpers voornamelijk over het Nederlandse bataljon schreef. De macht van de militaire voorlichtingsdiensten, zoals de Legervoorlichtingsdienst (LVD), was te groot om het ideaal van objectiviteit te realiseren. De sporadische kritische berichten waren onvoldoende voor de thuisblijvers om een goed beeld van de oorlog te krijgen.