Boekelo is paardvriendelijk

De militarysport roept vaak hevige emoties op. Beelden van halsbrekende valpartijen op dikke bomen zijn synoniem met deze tak van de paardensport. Vier ruiters haalden tot genoegen van het massaal toegestroomde publiek bij de watercombinatie een nat pak. Daar bleef het bij. Boekelo maakte zijn reputatie van paardvriendelijke military weer eens waar.

Van de 43 starters in de dertigste editie van Boekelo kwamen 34 in de einduitslag voor. Slechts drie combinaties werden tijdens de cross country gediskwalificeerd. Voor het springen, de afsluitende test, ging de Franse kapitein Pierre de Bastard aan de leiding. Athlete de la Cour, zijn paard, leek vergeten dat in tegenstelling tot de cross in het springparcours de balken los liggen en gooide er vier om. Een zesde plek slechts restte hen. Andreas Dibowski uit Duitsland, net terug uit Sydney, was met zijn olympische reservepaard naar Boekelo gekomen en wist de wedstrijd te winnen. Omdat de bodem van de steeplebaan niet helemaal honderd procent was besloot de jury daar het tempo behoorlijk terug te brengen, om zo de paarden niet bloot te stellen aan extra risco's op blessures.

Er waren gedurende de wedstrijd behoorlijke verschuivingen in het klassement. Zo stond de Engelse Karen Dixon na de dressuur 32ste. Zij reed als enige een foutloze cross binnen de tijd en steeg naar een vijfde plaats. In het springen liet zij alle balken liggen en werd hierdoor uiteindelijk derde, achter haar landgenote Kristina Gifford. Eddy Stibbe, de man uit Vught die rijdt voor de Nederlandse Antillen, ging na de dressuur aan de leiding, maar hij genoot tijdens de cross zo van zijn rit door het met zon overgoten Twentse landschap dat hij er meer een toeristische buitenrit van maakte. Hij verzamelde dermate veel strafpunten voor het overschrijden van de tijd dat hij naar een twintigste plek afzakte. Omdat hij foutloos was in het springen maakte hij een sprong omhoog in het klassement en werd uiteindelijk tiende.

Voor Nederland wist alleen Hillie Duivenkate de eindstreep te halen. ,,Natuurlijk vind ik het jammer dat Boekelo niet meer de plaats is waar het Nederlands kampioenschap wordt verreden, want dan was ik dat nu geweest. Maar het zou wel heel eenzaam zijn geweest zo alleen op dat ereschavot'', zei ze na afloop. Voor haar is de militarysport, en dan Boekelo in het bijzonder, de ultieme hippische uitdaging. ,,Als klein meisje ging ik al naar Boekelo en toen al wilde ik hier graag zelf ooit rijden. Dat lukte nu met het ene paardje dat ik heb.'' Van de andere Nederlandse ruiters kwam alleen Annemarie van Merkestijn (laatste) voor in de eindnotering.

Het meeste risico in de cross liep niet een paard, maar een fotograaf van de Dierenbescherming, die met de groothoek op zijn Leica beelden maakte van een vermoeide Rangitoto van Ian Stark. Hij blokkeerde de weg en wilde na een paar herhaalde verzoeken van Stark van geen wijken wilde weten. In drie sprongen was Stark bij de man en maakte hem in lichaamstaal en woord duidelijk dat hij zich weg moest scheren. De fotograaf maakte plaats en de schimmel wandelde waardig naar beneden.

Voor Sue Benson, de Engelse ontwerpster van de cross was de zaterdag een leerzame dag. ,,Ik heb een goed gevoel aan mijn debuut overgehouden, maar er zal de komende jaren fors geïnvesteerd moeten worden om een cross te bouwen die een Europees kampioenschap waardig is.''

Daarin vindt Benson de oud-parcoursbouwer van Boekelo, Jan Stokkentré, aan haar zijde. ,,Ik ben op zoek naar een dertigtal mensen die ieder drieduizend gulden storten. Dit bedrag komt los te staan van de begroting van de organisatie en zal uitsluitend en alleen bestemd worden voor het bouwen van de cross en het verbeteren van de bodem'', zei Stokkentré.

De uitslagverwerking haperde op zaterdag enorm. De oorzaak daarvan moet gezocht worden in een bestuurlijke ruzie afgelopen winter binnen de ponyclub die altijd de informatie van de hindernisjuryleden verzamelde en naar de rekenkamer overbracht. Het nieuwe bestuur van de vereniging weigerde bij het oude bestuur informatie in te winnen over de gang van zaken. Met als gevolg een haperende ophaaldienst en een urenlange vertraging in de uitslagverwerking.