Pepsi-Cola

De Bridge Olympiade van Maastricht ligt nu enige weken achter ons. Het is misschien nog een beetje vroeg voor een eindoordeel. Temeer daar zo'n mega-evenement op meerdere aspecten valt af te rekenen. Organisatorisch was het over het algemeen dik voor elkaar. Het Mecc Congrescentrum vormde een adequate speelgelegenheid, de hotelaccomodatie (een heikel punt in 1980 in Valkenburg) was voortreffelijk en de stad Maastricht vormde een heerlijke afleiding van het bridge.

Minpunt vormde het matige presteren van alle Nederlandse teams. Geen van hen won een medaille. Over een ding bestond er consensus: de relatief grote hoeveelheid interessant spelmateriaal.

Met name de finale in de open categorie, tussen de bridgegrootmachten Italië en Polen, had wat dat betreft veel te bieden. De eindstrijd, over 128 spellen, kende bovendien een uitermate spannend scoreverloop. Met nog veertien spellen te gaan had Italië de leiding met zestien imps. Een klein verschil, dat gemakkelijk in twee spellen te niet kan worden gedaan. En dat is wat Polen deed. Het begon met dit slem:

In de gesloten kamer zaten Lauria-Versace als NZ in 4♠. Alfredo Versace maakte elf slagen: Italië plus 650.

Open boden Tuszynski-

Jassem tot 6♠ op. West, Duboin, startte met ♣A. Deze uitkomst was bepaald ongelukkig. De leider, Krzysztof Jassem, troefde op tafel met de drie, sloeg troefheer, incasseerde ♡A, ♡V en ♠A en stak naar dummy over met ♠V. Nu volgde ♡H en kon Jassem tot zijn genoegen constateren dat de hartens rond zaten zodat hij de dummy hoog kon maken: hij gaf nog een ruiten af, eentje was voor het aas, eentje ging weg op ♣H en eentje kon hij in zijn hand troeven. Twaalf slagen. Mochten de hartens niet 3-3 hebben gezeten, dan had Jassem de vierde harten in zijn hand getroefd en een kleine ruiten naar de vrouw gespeeld in de hoop dat ♦H had goed gezeten.

Het spel leverde Polen 13 imps op. Op de spellen daarna namen de Polen zelfs de leiding, maar drie spellen voor het einde stonden de Italianen weer tien imps voor. Toen kwam de genadeslag:

In de open kamer waren Tuszynski-Jassem in 4♡ beland. Oost, Norberto Bocchi, gaf het eindcontract een doublet mee, nadat zijn partner onderweg nog iets van waarden had laten horen. Aan het verlies van twee klaveren, ♠A en ♡H viel niet te ontkomen en de Italianen noteerden tevreden plus 200. Gesloten dit:

1) unusual: tweekleurenspel harten/ruiten; 2) inviterend voor een ruitenmanche

Jacek Pszczola, die vanwege zijn achternaam en bruisende persoonlijkheid onder de bijnaam Pepsi-Cola door het leven gaat, startte met ♣H. Lauria nam het aas en sneed op ♡H. Pszcola won de slag en wilde zijn partner bereiken voor de klaverenaftroever.

Hij vervolgde met een kleine (!?) schoppen. Dit geschenk werd door Lorenzo Lauria met open armen aanvaard. Hij trok de uitstaande troeven en gaf alleen nog twee klaveren af: 4♡ gedoubleerd contract en veertien imps naar Italië. Na wat schermutselingen op de allerlaatste spellen bleef de teller op plus twintig staan in het voordeel van de Italianen.