NEDERLANDSE SLACHTOFFERS VAN LEGIONELLAHOTELS IN ZUID-EUROPA 2

De 75-jarige Hermann van Schooten had het lichaam van een wat oudere god. Een jaar geleden kwam hij met zijn vrouw Jos thuis in Valkenswaard na acht dagen Marinotel in het Portugese Vilamoura. Drie weken later was hij dood, zijn lichaam gesloopt door legionellabacteriën. In de rouwadvertentie schreef Jos: `aan ons zonnige leven is een einde gekomen'.

Het verdriet was na een jaar niet voorbij, maar de tijd heelde de grootste wonden. Tot eind vorige week. Toen lekte uit dat het Marinotel een van de 100 vakantieverblijven in Europa is die al jaren bekend staan bij reisorganisaties en de Inspectie voor de Gezondheidszorg als `legionellagevaarlijk'. Jos (72) las het nieuws en was kapot. ,,Mijn hele leven is overhoop gegooid'', zegt ze.

Jos weet het nog precies. Die eerste vakantiedag, 2 oktober 1999. Hermann had ingeklapt gezeten in een te kleine vliegtuigstoel, was vermoeid bij aankomst in het vijfsterrenhotel in de Portugese Algarve. Jos: ,,We kwamen de kamer binnen en hij zei tegen mij: `pak jij alvast de koffers uit dan stap ik meteen onder de douche'''. Het moet die eerste douche geweest zijn die hem fataal werd, in die kamer die zo'n mooi zeezicht bood, denkt Jos nu. ,,Daarna deden we immers dezelfde dingen: zwembad, bubbelbad, douche.''

Hermann was een vent van het buitenleven, vol energie. Golf en bridge. ,,We hebben het goed gehad in de jaren na zijn pensionering als inkoper bij C & A. Veel vakanties, altijd plezier'', zegt Jos. Een dag voor hun thuisreis werd Hermann ziek. Hij had garnalen gegeten. Daar moest het aan liggen, dachten ze allebei. 's Nachts ging het slechter. Een dag later, maandag 11 oktober, reisden ze terug. In het vliegtuig had Hermann koude rillingen. Thuis liep de koorts op tot 40 graden. Een longontsteking, dachten ze. Bij de vervanger van hun huisarts opperde Jos op maandag: `zou het geen legionella zijn?'' Jos: ,,De man keek mij aan met een blik van `Mien zegt ook wat'''. Hermann kreeg iets tegen de hoofdpijn. Dinsdag gaf hun eigen arts een antibioticum tegen longontsteking.

De nacht van dinsdag op woensdag verslechterde Hermanns toestand. Met een ambulance ging hij naar het ziekenhuis. Een `levensbedreigende dubbele longontsteking', heette het toen. De dagen daarna zag Jos hoe haar man, inmiddels aan de beademing, langzaam weggleed. Zijn organen werden één voor één aangetast en vielen uit. Galblaas, bloedingen, een klaplong. Op 30 oktober stierf Hermann in het Catharinaziekenhuis in Eindhoven, aan een infectie met de legionellabacterie, zo bleek uit onderzoek.

Op televisie zag Jos vorige week hoe de Inspectie voor de Gezondheidszorg de verantwoordelijkheid van `het zwijgende weten' doorschoof naar het verbond van reisondernemingen ANVR, die het weer doorschoof naar de touroperators. Toen Hermann en Jos naar Portugal vertrokken, wist ook hun touroperator Holland International al maanden dat Marinotel vaker in verband was gebracht met legionella. Even daarvoor was nog een Nederlandse toerist getroffen. Jos en Hermann kregen niets te horen over risico's.

Woordvoerster P. Egelie van Holland International maakt een verslagen indruk aan de telefoon. ,,We zitten hier vreselijk mee kan ik u vertellen. Deze zaak is tot aan de raad van bestuur geweest.'' Volgens Egelie kreeg Holland International voor het vertrek van Jos en Hermann monsters van het Marinotel. Daaruit bleek dat nergens legionella gevonden was. Een eigen controle ter plekke werd niet uitgevoerd. De boekingen gingen door, na een stop van twee weken. Toen stierf Hermann. ,,Wij voelen ons heel naar'', zegt Egelie. ,,Zoiets overkomt ons nooit meer. Sinds enige tijd werken wij alleen met Nederlandse onderzoekbureaus. Een harde les.''

Jos: ,,Ik ben verbijsterd na het lezen van alle verhalen. Schadevergoeding wil ik niet, daar krijg ik Hermann toch niet mee terug. Maar deze zaken moeten op tafel komen. Het is misdadig dat ze het onder de pet hebben gehouden.''