G'day, mate

Het zit er hier bijna op. Voor een sportgek waren het prachtige Olympische Spelen. Een beter publiek dan het Australische kan je je niet wensen. Australiërs hebben verstand van sport en respect voor topprestaties, ook als ze niet door een Australiër worden geleverd. Inge de Bruijn en Pieter van den Hoogenband zijn hier razend populair en hebben nooit iets van vijandigheid gemerkt omdat ze de grote concurrenten waren van de plaatselijke helden. Ik denk dat iedereen wel naar Sydney zou willen terugkeren. Zullen we dat over vier jaar dan maar doen? Het IOC moet geen moment twijfelen om als het mis dreigt te gaan met de organisatie voor de Spelen 2004 in Athene (arme, arme Grieken!!!) Sydney als vervanger aan te wijzen. De accommodaties liggen er – alleen het stadion van het beachvolleybal is nu al afgebroken – en de mensen zullen weer enthousiast zijn. Wat een weerzien zal dat zijn! Welcome back! Ik wil dan natuurlijk ook weer. Maar ik zal waarschijnlijk wel twijfelen in welke hoedanigheid ik naar Sydney ga. Het is makkelijk om zo'n accredidatie op je buik te hebben hangen en overal gratis in te mogen. Maar ik heb toch af en toe met de nodige jaloezie naar de vele vaders met kinderen gekeken. Ze bezochten samen de Olympische Spelen en genoten zichtbaar met volle teugen. Dergelijke taferelen ontroerden me. Want ik zou dat ook wel met mijn dochters willen. Dat ze niet erg van sport houden, doet er niet toe. Het gaat om de beleving, het feest. Dat is wat je wilt delen. Wie wil over vier jaar mijn familieproject sponsoren?