Denen en de euro

The Sun

To be or not to be? Dat was de vraag. En het antwoord was: Nej.

Het is moeilijk om niet aan Shakespeare's Hamlet – zijn Prins van Denemarken – te denken op de dag waarop de Denen nee zeiden tegen de euro.

En misschien is het goed om iets van Churchill's woorden te laten doorklinken om Denemarkens `finest hour' weer te geven.

Want deze geweldig dappere Denen zijn in zoveel opzichten met zo weinigen.

Nooit hebben in een politiek conflict zo velen aan zo weinigen te danken gehad.

Voor Tony Blair zal nu een stuk moeilijker worden te denken dat hij een referendum over de euro in Groot-Brittannië kan winnen.

Hij zal moeten bedenken dat de Denen de euro hebben afgewezen ondanks het feit dat bijna elke Deense politicus heeft gezegd `ja' te stemmen.

De Denen zeiden `nee' ondanks het feit dat de Deense pers voor de nieuwe munt is.

Zij hebben Brussel hun middelvinger laten zien.

De Denen hadden de guts en de visie diegenen te weerstaan die hun munt wilden afschaffen alsmede hun politieke onafhankelijkheid.

Desalniettemin moet de anti-euro lobby niet te vroeg juichen.

Brussels will be back.

Er zijn teveel gevestigde belangen die tegen het afschaffen van de munt pleiten.

Hoewel wij om politieke redenen tegen de euro zijn, moeten wij bedenken dat de munt op een dag in waarde kan stijgen.

The Sun wil de `gezondheid' van de euro niet schaden – we willen de munt hier gewoon niet.

We zijn blij te zien dat het er met de economieën van sommige EU-landen goed voorstaat. Wij weten dat. De Denen weten dat.

De Denen stemden uit politieke overwegingen, niet uit economische.

Zij wilden niet dat de macht wordt overgedragen van Kopenhagen naar Brussel en Frankfurt.

We moeten doorgaan de euro op politieke gronden te bestrijden.

Waarom? Hierom:

De euro betekent het einde van Groot-Britannië zoals wij dat kennen.

De euro betekent het einde van de macht in Westminster.

De euro betekent het einde van onze onafhankelijkheid.

De euro betekent dat ons leven, onze toekomst, ons hele politieke bestel in handen wordt gelegd van een ondemocratische en corrupte troep van linkse pennenlikkers in België.

De euro gaat niet alleen over economie. Elders in Europa kan, op een dag, zelfs een fatsoenlijk economisch argument vóór de euro gelden.

Wij zijn tegen de euro om politieke redenen – net als de Denen.

The Times

[...]Na een lang en volwassen debat, was dit een volksopstand, een `nee' tegen het gehele Deense establishment. Het `ja' kamp omvatte alle mainstream politieke partijen, de captains of industry, kranten en opinieleiders. Het Deense nej is, door aan te tonen dat er grenzen zijn tot waar kiezers zich onder druk laten zetten, van grote betekenis voor de Europese Unie – en bovenal voor de regering-Blair.

[...] Voor de Denen was het al snel helder dat hen niet slechts werd gevraagd om de ene munt voor een andere te ruilen, maar om een in essentie politiek project te onderschrijven, waarvan de logische uitkomst een federale Europese overheid zou zijn. Denen zijn geen `Eurofoben'. Uit de opinieonderzoeken van de Europese Commissie komen zij naar voren als toegewijde, kosmopolitische Europeanen.

Maar zij zijn geen federalisten. Ook waren zij niet gevoelig voor het argument [...] dat Denemarken buiten de Eurozone van invloed beroofd zou worden en af zou drijven naar de marges van Europa.

De economische argumenten zijn anders, maar de politieke elementen van het Deense debat kunnen nauwelijks sterker van toepassing zijn op de Britse zaak. Wat Tony Blair ook zegt, deze stemming moet invloed hebben op zijn oordeel over of, wanneer en met welke argumenten hij zijn campagne voor de euro zou moeten lanceren.

Zijn hart moet bij de `ja'-campagne zijn geweest. Toch zou hij ook reden kunnen hebben om diep dankbaar te zijn voor het Deense `nee'.

Al zijn instincten zeggen hem een definitieve keuze voor toetreding tot de euro uit te stellen tot na de volgende verkiezingen; maar na een Deens `ja' zou hij binnen zijn eigen kabinet onmiddelijk onder druk zijn komen te staan om niet langer te dralen.

De premier is mogelijk schadelijke openbare tweedracht bespaard gebleven. [...]