Column

Supporter

Gisteren hoorde ik op de radio dat er inmiddels vijftigduizend condooms doorheen gejast zijn. Vijftigduizend! Er zijn 10.000 atleten, je gebruikt een condoom met zijn tweeën, dus het gemiddelde ligt op tien keer per atleet. Als je daarbij optelt dat de meeste bobo's getrouwd zijn, dus die wippen niet mee. Dan gaan we al naar een ander gemiddelde.

Veel sporters hebben een smachtend vriendje of vriendinnetje thuis gelaten en die mailen hun fantasieën alleen maar. Dus die vallen ook af! Verder is er een deel fysiek niet in staat om te neuken. Ik heb wat Oost-Europese gewichtheftypes gezien en die weten echt niet meer dat er daar beneden tussen die kolossale dijen nog iets zit, waar je iets anders mee kan doen dan je urine lozen. Urine die er in tabletvorm bij hen uitkomt. Verder heb ik nog wat turnkinderen gezien en ik mag voor die ouders hopen dat ze alleen in de gymnastiekzaal misbruikt worden en dat ze 's nachts lekker mogen slapen.

Deze mishandeling is al erg genoeg.

Mag je, als je een beetje nuchter rekent, stellen dat de gemiddelde, goed afgetrainde atleet het per Olympische Spelen een keer of twintig doet? En dat dat andere monogame deel dat allemaal hoort door die gipsplaten wandjes? Of ik het begrijp? Ja natuurlijk. Al die jongens en meisjes zijn afgevuld met preparaten, de hormonen gieren door het lijf en ze zijn daar om bij elkaar drie keer honderd meter hard te lopen. Dus je hebt in die veertien dagen eigenlijk maar dertig seconden echt wat te doen.

En die arme Bonfire, dat wonderpaard met die afgesneden ballen, heeft dit allemaal moeten aanhoren. Vijftigduizend condooms! Er worden twintigduizend kapotjes nageleverd. Toch is het maar goed dat ze die rubbertjes gebruiken. Op de Spelen positief is lastig, maar na de Spelen is het nog veel vervelender.