Legionella-hotels

HOTELS ZIJN lang niet altijd oorden voor rust en herstel. De afgelopen vijf jaar zijn in Europa vermoedelijk 12.000 toeristen tijdens hun vakantie besmet geraakt met de legionellabacterie. Twaalfhonderd, onder wie bijna 240 Nederlanders, zijn aan de ziekte overleden.

Tot voor kort werd hierover letterlijk in alle talen gezwegen. Hoewel een Europese werkgroep al jaren een eigen bestand heeft van hotels waar legionella-infecties zijn gesignaleerd, blijven deze feiten tot nu toe goed onder de pet. In nog geen derde van de landen die deel uitmaken van deze werkgroep, worden de reisbureaus op grond van deze lijst gewaarschuwd. En als zo'n bureau vervolgens al actie onderneemt, dan is nog niet gezegd dat die ook effect sorteert. In Griekenland bijvoorbeeld is een grote Nederlandse touroperator afgelopen zomer zelfs door de rechter verboden openheid van zaken te geven over een hotel op Kreta.

De reden voor deze geheimzinnigheid is duidelijk. Hotels en reisorganisaties zijn bang klanten te verliezen of schadeclaims aan hun broek te krijgen. Zo heeft het overkoepelend Algemeen Nederlands Verbond van Reisondernemingen (ANVR) de gegevens van de inspectie nooit bekend willen maken uit angst voor faillissementen. Het ANVR acht zijn taak volbracht als het zijn leden via de interne kanalen informeert over potentiële besmettingshaarden. Nu talloze burgers twee of meer keer per jaar met vakantie kunnen gaan, zijn de financiële belangen van de toerismebranche immers navenant toegenomen.

DE INSPECTIE voor de Volksgezondheid wil aan deze patstelling een einde maken. Volgende maand gaat de inspectie de lijst met verdachte hotels via internet openbaar maken. Eventuele schadeclaims neemt ze op de koop toe.

Het wordt tijd. Natuurlijk kunnen niet alle risico's op vakantieadressen worden uitgebannen. Wie per se de halve dag wil doorbrengen in tropische bubbelbaden met palmen en fonteinen, moet zelf ook de gevaren daarvan onder ogen zien. Openbaarheid biedt de consument de mogelijkheid om die op een rijtje te zetten.