Beklemmende Sneeuwwitje-variant

Sneeuwwitje, versteend in haar glazen kistje, omringd door rouwende dwergen; het is een lieflijk beeld. Maar niet bij Theatergroep Stella uit Den Haag. Schrijver en regisseur Hans van den Boom maakt in Bianca en de jager zichtbaar, maar vooral ook voelbaar, hoe beklemmend het overbekende beeld eigenlijk is. Van de ene dag op de andere besluit zijn Bianca (Marije Idema), gezeten op een blauwe skippybal, te verstenen. Net achttien is zij, en verliefd. Niet zomaar een beetje, maar vreselijk verliefd, zoals alles in deze voorstelling vreselijk, grotesk is. Bianca houdt van de jager, die haar afwijst. Gesterkt in haar overtuiging dat ze lelijk is, wordt Bianca in rap tempo gek. Ze hoort dwergenstemmetjes in haar hoofd en ze versteent, tot een huiveringwekkend levensecht beeld.

De hele voorstelling is beklemmend, en volstrekt origineel. Het begint al met de taal. Van den Boom gebruikt archaïsche, wonderlijke woorden. Bloedserieus reppen de personages van ,,een blommige schoonheid,'' van de ,,in zichzelf gekeerde jager in zijn rijzige jagersjas op de jagershangplek.'' De aanbidders van Bianca, kennissen van haar stiefmoeder (een uitstekende rol van Erna van den Berg), zijn ,,vlerkjes op spekzolen.'' Het wordt allemaal op een vanzelfsprekende manier gezegd, wat bijdraagt aan het vervreemdende effect dat de hele voorstelling kenmerkt.

Alles in Bianca en de jager is gebaseerd op het sprookje van Sneeuwwitje en dat hebben de personages zelf maar al te goed in de gaten. Ze worstelen met hun lot, om stiefmoeder en dus slechterik te zijn, om jager en dus domme kracht voor te stellen. Van alle etenswaar die door dienstmeisje Dinie (Ellen de Man Lapidoth) wordt binnengebracht, veronderstelt iedereen meteen dat het vergiftigd is. Van pennywafel tot, inderdaad, appel. Bianca legt zich er uiteindelijk bij neer dat haar hele leven is als het sprookje. Ze capituleert, wordt beeld.

Het kost wat moeite je over te geven aan Bianca en de jager. Alles is direct zo raar en eng, van de bruuske bewegingen door het toch vrij traditionele decor tot de absurde woordenvloed die uit de personages lijkt te stromen. Al gauw zit je echter ontzet geboeid toe te kijken, en zelfs het ook weer vrij abrupte `eind goed, al goed' doet de beklemming van de voorstelling niet geheel wijken. Stella Den Haag brengt Bianca en de jager voor `iedereen vanaf 9 jaar', maar mij lijkt het meer iets om uitsluitend volwassen of bijna volwassen familieleden mee naar toe te nemen, liefst ervaren toneel- en sprookjeskenners.

Jeugdtheater: Bianca en de jager, door Stella Den Haag. Tekst/regie: Hans van den Boom. Spel: Ellik Bargau, Erna van den Berg, Marije Idema e.a. Gezien: 22/9. Stellatheater Den Haag. Tournee t/m 21/1. Inl. 070-3307070.