Tweede Wereldoorlog

De vlammen van wereldbranden bereiken ook olympische gebouwen, zoals tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1936 deden veel sporters mee die tien jaar later waren overleden, hetzij als nazi dan wel als verzetsstrijder. Maar meestal waren het burgerslachtoffers, die bezweken aan het algemene oorlogsleed.

Een opmerkelijk figuur was de Duitse worstelaar Werner Seelenbinder, die in 1936 bij het middenzwaargewicht bij het Grieks-Romeins worstelen vierde werd. Tijdens zijn reizen was hij ook koerier voor de illegale Kommunistische Partei Deutschland. Op deze Spelen vervulde hij eveneens deze functie tussen de wedstrijden door. In de oorlog zelf vocht hij bij het communistische verzet, maar hij werd na arrestatie in 1944 met veel anderen geëxecuteerd.

Zijn landgenoot Heinz Brandt daarentegen, die in 1936 goud won bij het paardrijden, was plaatsvervangend chef van de operationele afdeling van de generaalsstaf van het leger en direct betrokken bij het beramen van oorlogstactieken. Hij werd beroemd toen hij in 1944 per ongeluk een aktentas wegschoof, waar een bom in bleek te zitten tegen Hitler. Brandt raakte bij de explosie zelf zwaar gewond en bezweek na twee dagen aan zijn verwondingen.

Maar de meesten waren natuurlijk niet zo hoog in rang. De Pool Wladyslaw Karas werd meteen na de inval in zijn land vermoord door de Duitsers. Of de Hongaar Endre Karbos, die op 4 november 1944 in de tram in Boedapest zat toen de nazi's de Margarethabrug opbliezen om de geallieerden te blokkeren.

Daar de tram toen over de brug reed, werd hij samen met andere passagiers gedood.