Over het water

,,Wat me iedere keer weer verbaast, is de ongelooflijke populariteit van Aan de Amsterdamse grachten. Volgens mij is het, samen met Tulpen uit Amsterdam, het populairste liedje over Amsterdam. Laatst stond ik het nog te zingen in een discotheek in Medemblik, op een feest ter gelegenheid van de harddraverij – en dan staan ook die jonge mensen van 18 tot 25 het van voor tot achter mee te zingen. Er zit van alles in. Enerzijds heb je die knipoog naar vroeger en dat prachtige rijm: `...en over `t water / gaat er / een bootje net als weleer...' Maar anderzijds is het ook heel volks. Neem alleen al hoe die melodie begint: Aan de... WHAM pam pam...''

Harry Slinger (51), voormalig voorzanger van de groep Drukwerk, organiseert komende zondag de asverstrooiing van de in juli overleden liedjesschrijver Pieter Goemans. De ceremonie vindt plaats op de brug over de kruising van de Prinsengracht en de Leidsegracht in Amsterdam, waar Goemans in 1949 werd geïnspireerd tot het schrijven van zijn bekendste nummer. Kort voor zijn dood kreeg hij nog te horen dat Aan de Amsterdamse grachten op de eerste plaats staat in de door Vic van de Reijt gepubliceerde Top-100 van Nederlandstalige singles. Eind oktober verschijnt voorts een cd-box met al die honderd nummers, met een bonus-cd waarop twintig verschillende versies van Aan de Amsterdamse grachten staan – inclusief de versie van Slinger en een privé-opname waarop Goemans het zelf zingt en speelt.

,,Twee jaar geleden wilde ik de mars Koning Voetbal op een cd zetten. Maar daar is geen tekst bij. Eerst heb ik zelf nog zitten knoeien en klooien, maar ik kwam er niet uit. Toen zei mijn producer: ik weet wel iemand. Hij belde Pieter Goemans. Die was meteen enthousiast en kwam binnen een half uur met de eerste regels: `wat zoekt iedere kerel op tv in elk geval / da's die mooie leren bal...' Twee dagen later had ik de rest van de tekst in huis.

,,Later ben ik voor het eerst bij hem langs gegaan, en voor mijn laatste cd De glimlach van Harry Slinger hebben we heel veel stukken samen geschreven. We zaten bij hem thuis tegenover elkaar, we stuurden faxen en we hebben ook per email gewerkt. We staken elkaar aan. We schreven samen bijvoorbeeld de tekst voor Maastricht. Ik zei dat ik er ook het bronsgroen eikenhout in wilde. En hij schreef toen: `maar wie van bronsgroen eiken houdt / en het bier dat men daar brouwt...' Dat goochelen met taal, daar was hij heel sterk in, terwijl in het verloop van zijn melodieën soms de mooiste wendingen voorkomen. Vaak hoor je ook een melancholische ondertoon. Hij was een geremde man, die zijn gevoel tot uiting liet komen in zijn muziek.

,,Gaandeweg ontstond er een vriendschappelijke houding tussen mij en Pieter. Af en toe vond ik hem wel depressief, maar achteraf denk ik dat hij toen de botkanker al onder de leden had. In het laatste jaar maakte hij nog plannen voor een Nederlandse tekst op de Messiah van Händel. Op zijn verzoek had ik ook al wat christelijke mensen uit mijn dorp Westzaan bereid gevonden om die na te kijken, want hij wilde geen teksten die in die kring in het verkeerde keelgat zouden schieten. Op zijn bed in het ziekenhuis had hij zelfs nog een schrijftafeltje om eraan te werken. Maar toen begon zijn arm al te verlammen. Hij wilde graag die asverstrooing over de Amsterdamse grachten, precies op de plek waar het nummer is ontstaan. De toestemming heeft hij zelf geregeld. De gemeente Amsterdam werkt enorm goed met ons samen; er is zelfs een kans dat de brug voortaan Goemans-brug gaat heten. In mijn achterhoofd denk ik: als Pieter nog ergens is, en ziet wat er zondag gebeurt, zou hij dat geweldig vinden!''

Asverstrooiing Pieter Goemans, 1/10 10 uur, brug Prinsengracht/ Leidsegracht, Amsterdam.