Kleurloos optreden van mountainbiker Brentjens

Al bij de eerste beklimming van het parcours op Fairfield City Farm werd de Nederlandse mountainbiker Bart Brentjens geconfronteerd met de pijnlijke gedachte dat hij de olympische titel van Atlanta geruisloos zou moeten inleveren. Na een deprimerende race finishte de 31-jarige Brabander op ruim vijfenhalve minuut van zijn troonopvolger Miguel Martinez. Na zijn bronzen medaille in Atlanta en de wereldtitel in 1999 werd de 24-jarige Fransman gisteren in superieure stijl olympisch kampioen.

Ontgoocheld stapte Brentjens van zijn fiets, nadat hij als twaalfde was geëindigd. Tranen welden op in zijn ogen, toen zijn vrouw Petra hem met een washandje schoonveegde. Voor de Spelen had de nummer twee van het Europees kampioenschap in Rhenen nog plechtig verklaard dat hij zich in Sydney niet als de titelverdediger wenste te beschouwen. Gisteren biechtte Brentjens op dat hij de afgelopen dagen wel degelijk de last had gevoeld van zijn olympische triomf in Atlanta. ,,Door de spanning blokkeerde ik al na de start'', klonk het bedremmeld. ,,Ik kon de favorieten echt niet volgen.''

's Ochtends voor de race had Brentjens nog telefonisch contact gehad met zijn Amerikaanse coach Peter Mueller, die op last van de directie van zijn Nederlandse schaatsploeg thuis moest blijven. Wat kon Mueller nog zeggen tegen zijn sensibele pupil? ,,Dat ik vooral moest winnen'', zei Brentjens, met een zure glimlach. ,,Maar die kans heb ik al in de eerste ronde verspeeld.'' Tot zijn verbazing eindigde de coureur met rugnummer 1 nog vlak achter zijn landgenoot Bas van Dooren, die 11de werd.

Maar de 27-jarige mountainbiker van de Nederlandse ploeg Be One kon zich tenminste troosten met de wetenschap dat hij zich tot de laatste ronde met de wereldtop had kunnen meten. Filip Meirhaghe, de Belgische teamgenoot van Brentjens, verzoende zich in de laatste omloop na een tempoversnelling van Martinez al snel met de zilveren medaille. Maar Van Dooren bleef in vierde positie wanhopig vechten voor de bronzen plak, die uiteindelijk om de nek werd gehangen van Christoph Sauser. In een geforceerde poging zijn achterstand van 26 seconden op de Zwitser goed te maken, forceerde Van Dooren zich op het technische gedeelte van het parcours.

Prompt kreeg de Brabander een lekke band en die moeten de mountainbikers reglementair zelf repareren. ,,Het is mijn noodlot dat ik op de cruciale momenten door pech word geveld'', mopperde Van Dooren, al zou een vierde plaats het maximaal haalbare zijn geweest. ,,Ik heb in een flits overwogen meteen af te stappen, omdat een vierde plaats nu eenmaal niet telt op de Spelen. Maar ondanks die materiaalpech weet de wereld nu in elk geval wie Bas van Dooren is.'' De Nederlands kampioen had zijn klasse getoond in de eerste zes rondjes van het heuvelachtige landschap buiten Sydney.

Brentjens moest na de start meteen passen. De derde Nederlander Patrick Tolhoek blies zichzelf in zijn afscheidsrace meteen op om vervolgens gedesillusioneerd af te stappen. Maar Van Dooren reageerde koelbloedig op de kamikaze-tactiek van de geroutineerde Thomas Frischknecht. De 30-jarige Zwitser was als een vuurpijl vertrokken en scheurde met die actie het complete peloton open. ,,In deze race kon je verwachten dat renners boven hun macht zouden grijpen'', zei Van Dooren. ,,Ik ben gelukkig niet in paniek geraakt.''

Martinez, Meirhaghe en de teleurstellende Australische favoriet Evans kreunden onder het geweld van Frischknecht, maar Van Dooren vond de kracht om het gat dicht te rijden. Enkele ronden lang reed hij op de tweede plaats tot zijn technische tekortkomingen aan het licht kwamen. ,,Op het technische gedeelte van dit parcours moest je veel draaien en keren, daar moest ik uiterst geconcentreerd rijden'', vertelde Van Dooren. ,,Op dat stuk kunnen de toppers een gemiddelde snelheid van 15 kilometer per uur halen. Martinez en Meirhaghe konden nog sneller en enkele foutjes werden me fataal.''

Toch kreeg Van Dooren na zijn redelijk geslaagde olympische debuut het gevoel dat de wereld aan zijn voeten lag. De beste Nederlander in Fairfield kan kiezen uit diverse aanbiedingen, al overweegt hij zijn coach Huub Kievit trouw te blijven bij Be One. Brentjens heeft nog geen nieuwe sponsor gevonden nadat uitgerekend zijn zwager Gert-Jan Theunisse als manager van het Amerikaanse team Specialized liet weten dat hij naar een andere werkgever kan uitkijken.

Van Dooren ontworstelde zich gisteren definitief aan de schaduw van de man die het mountainbiken een volwassen status heeft gegeven. Toch maakte hij een eresaluut voor de onttroonde kampioen van Atlanta. ,,Brentjens heeft voor ons de deuren geopend bij de sponsors'', zei Van Dooren. ,,Ik heb het in feite aan hem te danken dat ik een profcarrière kon beginnen.'' Voor Brentjens zelf zouden de deuren wel eens gesloten kunnen blijven na zijn kleurloze optreden in Fairfield.