`Zo kan je de deur niet uit, mama'

Sarah (12) heeft het liefst een tuinbroek aan. Haar moeder heeft wel eens geprobeerd haar in `iets jurkachtigs' te krijgen. Wie beslist er over de kleren, de ouder of het kind?

Wij zijn heel saai'', zegt Petra Ruiter. Ze bedoelt: we hebben bijna nooit ruzie. Ze woont met haar man Eric, haar zoon Edward (14) en haar dochter Sarah (12) in een mooi oud huis aan de Archimedeslaan in Amsterdam. Ze is manager in de geestelijke gezondheidszorg, maar 's middags als de kinderen uit school komen, is ze bijna altijd thuis. Ze weet wel waarom er bij hen zo weinig ruzie is. ,,Ik ben de koningin van de relativering.''

Kleren kopen doen Petra en Sarah meestal op zondag, want op zaterdag traint Sarah voor bergbeklimmen en doordeweeks hebben ze geen tijd. Sarah zit in de brugklas voor havo en vwo. En ze zit ook nog op tennis.

,,Sarah ging altijd graag naar de Bijenkorf'', zegt Petra. ,,Ik betaal daar met mijn vasteklantenkaart. Zij dacht dat we daar alles cadeau kregen.'' ,,Echt niet!'', zegt Sarah.

,,Nu niet meer, nee'', zegt Petra.

,,Ik ga nu graag naar Perry Sport'', zegt Sarah. ,,Of nog liever naar Bever Sport. Maar die is erg duur.''

,,Ja'', zegt Petra. ,,Laatst nog had ze daar een nieuw zomerjack gepast. Ze stond al helemaal klaar, dit is hem. En het was inderdaad erg mooi. Maar wel 400 gulden. Dat vind ik dus te duur.''

Sarah: ,,Bij Perry hadden ze gelukkig ook mooie zomerjacks.''

Petra gaat boven Sarah's fotoalbum halen – ,,Dat mag toch wel hè, Saartje?'' – en ze vertelt dat ze zelf vroeger altijd het liefst van die badstoffen trainingspakken voor haar kinderen kocht. ,,Lekker stoer.'' Maar Petra kreeg ook veel kleren van de schoonfamilie uit Amerika. ,,Kijk hier nou'', zegt ze. Ze laat een foto zien van Sarah in een pak met ballonmouwen en ballonpijpen, ruches langs de hals.

,,Pfff'', zegt Sarah.

,,Ik hou zelf helemaal niet van keurige kleding'', zegt Petra. ,,En Sarah ook niet. Ik geloof niet dat ik haar bewust gestuurd heb. Maar ze heeft dezelfde smaak als ik.''

Sarah heeft het liefst een tuinbroek aan, of zo'n broek met grote zakken en van die afritsbare pijpen.

,,Ik heb wel eens geprobeerd om haar in de richting van iets jurkachtigs te krijgen'', zegt Petra. ,,Haar vader vindt dat zo leuk.''

,,Pfff'', zegt Sarah.

,,Vorig jaar in Frankrijk zagen we een keer een jurk van een heel mooie stof met bloemen erop. Sarah zei dat ze die wel leuk vond...''

,,Echt niet!'', zegt Sarah.

,,...en prompt heeft Eric hem voor haar gekocht. Haha, ze heeft hem nooit aan gehad.''

,,Ik hou er niet van'', zegt Sarah. ,,Ik weet niet.''

,,Ik heb haar altijd vrijgelaten'', zegt Petra. ,,Wat meespeelt is dat mijn moeder tot mijn vijftiende, zestiende altijd mijn kleren heeft gekocht. Ik kom uit Den Haag, dus dat waren altijd mantelpakjes. En toen ik zelf mocht gaan kiezen, moesten het nog mantelpakjes zijn. Mijn eerste spijkerbroek, dat was een ramp. Dus ik heb Sarah altijd vrijgelaten.''

,,Ik denk wel na hoor, als ik me 's morgens aankleed'', zegt Sarah. ,,En dan kies ik meestal mijn tuinbroek.''

Petra: ,,Papa vraagt wel eens of je ook nog wat anders hebt dan een tuinbroek. Die zou jou wel wat meisjesachtiger willen. Mij trouwens ook. Weet je nog die keer dat ik dat zwarte rokje aan had?''

,,Pfff, haha'', zegt Sarah.

,,Ze zei: zo kan je echt de deur niet uit, mama. Dat is echt te tuttig.''

,,Dat was ook zo'', zegt Sarah. ,,Maar je hield het gewoon aan!''

Nee, Petra wordt niet boos als haar kinderen zulke dingen tegen haar zeggen. Wel als haar zoon zegt dat ze oud en dik wordt. ,,Dat vind ik onnodig kwetsend.''

,,Ik vind jou helemaal niet oud en dik hoor, mama'', zegt Sarah.

,,O kijk, weet je dat nog?'', zegt Petra. Ze wijst naar een foto waarop Sarah een jurk met pofmouwen en een witte kraag aan heeft. ,,Dat was op je verjaardag. Wat moest je toen vreselijk huilen.''

Maar ja, Sarah had de jurk gekregen van haar oma in Amerika. En die lijkt wel lief, als je haar zo op de foto's ziet lachen. Maar ze is het niet, zegt Petra. ,,Als je er op haar verjaardag niet netjes uitziet, dan is ze echt upset.''

Vroeger verzette Petra zich daar tegen. Nu allang niet meer. ,,Wat is er nou erg aan om je aan te passen? En dat vraag ik van mijn kinderen ook. Zo is het leven.''

,,Hé kijk, die overall die ik daar aan heb'', zegt Sarah. ,,Die zou ik nu ook nog wel willen.''

,,Kun je zo kopen hoor'', zegt Petra.

,,Maar die mag ik no way naar school aan van papa.''

Hebt u ook discussies met uw kinderen over kleding? Mail uw reactie naar zok@nrc.nl of stuur het per post naar NRC Handelsblad, Ouder & Kind, Postbus 8987, 3009 TH Rotterdam. Uw bijdrage moet donderdagochtend in ons bezit zijn.