Zilver heeft gouden glans voor roeisters

Met een fantastische eindsprint hebben de roeisters Eeke van Nes en Pieta van Dishoeck vanochtend in Penrith Lakes het maximale resultaat bereikt in de finale van de dubbeltwee. Voor de Nederlandse vrouwen had hun zilveren medaille een gouden glans in de wetenschap dat de hoofdprijs bij voorbaat was gereserveerd voor het ongenaakbare Duitse koppel Jana Thieme en Kathrin Boron, sinds vandaag drievoudig olympisch kampioene. ,,Zij zijn de beste roeisters van de eeuw'', zei Van Dishoeck. ,,Ik vind het geen probleem om een treetje lager te staan op het erepodium.''

Op advies van bondscoach Kris Korzeniovski hadden de 28-jarige Van Dishoeck en de drie jaar oudere Van Nes het hoofd koel gehouden en zich niet laten imponeren door de bliksemstart van Duitsland en de Verenigde Staten. Het Duitse tweetal was vanaf de eerste slag oppermachtig, maar bij de Amerikaanse roeisters Skricki en de al 36-jarige Davidon ging in de laatste 500 meter het licht uit. Zij werden zelfs nog van de derde plaats verdreven door het Litouwse duo Sakickiene en Poplavskaja. ,,Na 500 meter geloofde ik al in een medaille'', vertelde Van Dishoeck. ,,En na 750 meter riep ik tegen Eeke: `oogkleppen op en vol gas door'. Toen zag ik onze concurrenten niet eens meer.''

Van Nes en Van Dishoeck vormen een koppel sinds de Spelen van Atlanta, waar Van Nes met haar toenmalige partner Irene Eijs een bronzen medaille veroverde. Vader Adriaan van Nes won in 1968 een zilveren medaille op de Spelen in Mexico, haar moeder viel vier jaar eerder al in de prijzen op de WK. ,,Maar toen mochten de vrouwen nog niet aan de Olympische Spelen meedoen'', vertelde zij. ,,Gelukkig voor mijn dochter zijn de tijden veranderd.''

Van Nes vormt in alle opzichten een bijzonder koppel met de al even `prettig gestoorde' Van Dishoeck. Vanochtend dansten ze gehuld in de Nederlandse vlag een polonaise met iedereen die ze wilden feliciteren. Maar vorig jaar kende de dubbeltwee ook de nodige spanningen. ,,Als je ziet waar we vandaan kwamen, geeft dat onze zilveren medaille een extra waarde'' erkende Van Dishoeck. Vanuit het niets roeide de combinatie tijdens haar debuut op de WK in 1997 naar de vierde positie, waarna een jaar later het voorlopige hoogtepunt volgde met de triomf in een wereldbekerwedstrijd.

De rentree van de Duitse roeisters Thieme en Boron bracht de Nederlandse dubbeltwee echter aan het twijfelen. De laatste representanten van het oude DDR-regime waren vorig jaar bij de World Cup in Luzern veruit de besten.

Vorig jaar werden Van Nes en Van Dishoeck in Luzern ook nog voorbij gestoken door het Chinese team Zhiang Xiyun en Lin Guangxin. Maar Xiyun werd onlangs één van de slachtoffers van de grote schoonmaak in de Chinese ploeg. Zij werd op doping betrapt en uit de selectie verwijderd.

,,Dat scheelde weer een concurrent'', constateerden de Nederlandse roeisters. ,,Je kunt een dubbeltwee niet zomaar even voor de Spelen veranderen.'' Dat bleek in Penrith Lakes, want Guangxin haalde met haar collega Sun slechts een troostprijs op in de B-finale. Toch kwam de invitatie van bondscoach Rene Mijnders om bij de Spelen van Sydney tevens plaats te nemen in de vrouwenacht als geroepen voor Van Nes en van Dishoeck. Ze hoefden niet alleen te gokken op de scull, waarin de gouden medaille vergeven was.

Morgen mogen Van Nes en Van Dishoeck in de finale van de acht bewijzen waarom zij door Mijnders worden geprezen als de powerhouse op het middenschip. Maar tijdens de geslaagde trainingsstage in Maroochydore bij Brisbane besloten Van Nes en Van Dishoeck het vizier ook te blijven richten op de dubbeltwee. ,,Het blijft ons nummer en we zijn dolgelukkig dat we deze kans op een medaille niet hebben laten lopen'', zeiden ze. Bondscoach Korzeniovski greep de fraaie prestatie van de vrouwentwee gretig aan om zijn geschonden blazoen op te poetsen, want hij zal na de afgang van de Holland Acht II bij de mannen het nodige hebben uit te leggen aan de Nederlandse roeibond.

Vanochtend riep de emotionele Poolse trainer tegen Van Nes en Van Dishoeck dat hij zijn zonnebril ophield om zijn tranen te verbergen. ,,Een perfect eindschot'', luidde zijn compliment aan de Nederlandse vrouwen. ,,Geen filosofie meer, gewoon doen. Het valt me mee dat coach Steffen de Vries jullie op zijn fiets kon bijhouden.''

Het kwam Korzeniovski en Steffen de Vries, de persoonlijke begeleider van de dubbeltwee, slecht uit dat Van Nes en Van Dishoeck in Sydney voortdurend pendelden tussen de twee en de acht. Maar het wedden op twee paarden zou wel eens de beste tactiek kunnen zijn geweest. ,,Dat weet ik na onze medaille in de dubbeltwee wel zeker'', zei de stralende Van Dishoeck.