Slepende zwanenzang Smashing Pumpkins

Na de huidige tournee houden de Smashing Pumpkins er definitief mee op. Geen wonder, in het licht van de uitgebluste vertoning die de groep uit Chicago dinsdag liet zien bij haar laatste Nederlandse optreden in een vol Ahoy'. Omdat platenmaatschappij Virgin het tweede deel van het eerder dit jaar verschenen Machina-album niet eens meer wil uitbrengen, heeft zanger en gitarist Billy Corgan dit werkstuk met de pesterige ondertitel Friends and Enemies of Modern Music gratis op internet beschikbaar gesteld. Luisterend naar de MP3-bestandjes is er geen ontkomen aan dat de groep op haar retour is, met melodie-arme en slepende nummers die lang niet meer het niveau halen van de beste Smashing Pumpkins-plaat, Siamese Dreams uit 1993.

Terwijl bassiste D'Arcy het zinkende schip had verlaten om plaats te maken voor de uit Courtney Love's groep Hole afkomstige Melissa Auf Der Maur, wist Billy Corgan eerder dit jaar nog te melden dat de Smashing Pumpkins `onuitroeibaar als kakkerlakken' zouden zijn. Zelf gelooft hij daar nu waarschijnlijk ook niet meer in, want in Ahoy kwam hij uiterst moeizaam op gang met een serie dreinerige, op akoestische gitaren gespeelde requiems op het vers gedolven graf van zijn eigen groep. Vooral van de ooit zo leuke hit Today (bekend van de zonnige videoclip met het melkwagentje) bleef niets meer over dan een sombere, veel te trage versie. Waar Mick Jagger ooit een nieuwe standaard van mannelijke elegantie introduceerde door in een koket wit rokje op het podium te stappen, bereikte Corgan het omgekeerde in een onflatteuze robe die hem het aanzicht gaf van een overjarige cherubijn.

Er was overdadig veel werk voor de twee anonieme toetsenmannen, terwijl Corgan en James Iha onzeker en onzuiver aanmodderden op hun gitaren. Zat er maar een écht goede gitarist bij de Pumpkins, dan was het misschien nog goed gekomen. Uiteindelijk stonden zelfs de fanatiekste fans te gapen, want het van internet bekende Heavy metal machine was niets meer dan een verzameling oubollige rock & roll-clichés met oorverdovend geschreeuw en ook het elektronisch opgewekte klavecimbel uit If there is a god bood nauwelijks verlichting. Na lang wachten op een toegift gaf Corgan een hopelijk niet al te serieus voorproefje van de richting die hij als solist in zou kunnen slaan, namelijk die van crooner met pianobegeleiding. Het getuigt van zelfkennis dat de Smashing Pumpkins de handdoek binnenkort in de ring gooien.

Concert: Smashing Pumpkins. Gehoord: 20/9 Ahoy, Rotterdam.