Hollands Dagboek: George Möller

George Möller (53) is vanaf vandaag Chief Operating Officer van Euronext N.V., hiervoor was hij president- directeur van de Amsterdamse beurs. Gisteren zijn de beurzen van Amsterdam, Brussel en Parijs gefuseerd. Hij is getrouwd met Saskia en heeft twee dochters.

Woensdag 13 september

Mijn dagelijkse behoefte om de krant te spellen is heel groot met de aankondiging van gisteren dat de fusie tussen de beurzen van Londen en Frankfurt van de baan is. Wij hebben zelf al heel lang geroepen dat de uitvoering van plannen moeilijker is dan het maken van die plannen. Daarom zijn wij, Euronext, de afgelopen periode relatief stil geweest. We waren aan het werk. Als je je plannen niet goed uitvoert houdt alles namelijk op.

Een lunch met burgemeester Schelto Patijn en collega's van andere Amsterdamse bedrijven over 400 jaar VOC in het jaar 2002. Als beurs zijn wij van dit feit zeer doordrongen: uit de oprichting van de VOC volgde de uitgifte van de eerste vermogenstitels ter wereld. Noem het maar aandelen en dat was weer de aanleiding tot het ontstaan van de eerste aandelenbeurs ter wereld. Natuurlijk in Amsterdam. Dat historisch feit gaan we over twee jaar met het vierde eeuwfeest van de VOC echt vieren, ook al zijn we dan al lang gefuseerd met de Belgen en de Fransen.

Donderdag

De explosie in het beursgebouw in Jakarta heeft vijftien doden tot gevolg en veroorzaakt een grote ravage. Vroeg in de ochtend overleg ik met Herman Genet, onze directiesecretaris. Wij kennen onze collega's in Jakarta goed. We hebben recentelijk een nieuwe samenwerkingsovereenkomst gesloten. Als goede vrienden besluiten we in ieder geval contact te zoeken en onze bescheiden hulp aan te bieden.

Zaterdag hebben we voor alle medewerkers van Euronext een grote feestelijke bijeenkomst georganiseerd in Brussel. Het doel is de gelegenheid te scheppen voor alle medewerkers om elkaar te ontmoeten. Het programma wordt fantastisch, totdat Jolanda Sappelli, hoofd personeelszaken, mij belt. De organisator komt met zijn vrachtwagen niet door het verkeer en het programma dreigt niet te kunnen worden voorbereid. Moeten we het afgelasten? Ik bel met collega Olivier Lefebvre uit Brussel die meldt dat de stemming in België steeds grimmiger wordt. We besluiten tot het einde van de dag te wachten.

's Middags overleggen wij met Peter Paul de Vries van de Vereniging van Effectenbezitters. Meestal zijn die vergaderingen nogal stormachtig. Vandaag gaat het eens rustig en opvallend vriendschappelijk.

's Avonds thuis tref ik een wat gespannen dochter Tessa aan, die haar voorbereiding treft voor haar studentenbestaan. Eind volgende week brengen we haar naar Wales, alwaar ze aan de University of Cardiff architectuur gaat studeren. Terug naar het land waar ze negen jaar gewoond heeft. Daarmee gaat ze haar zuster Maaike achterna die in Bristol zit. Het wordt dan stil in huis, maar ook veel minder rommelig.

Vrijdag

's Ochtends vroeg is er een conference call met collega's Jean-François Théodore (Parijs) en Olivier Lefebvre (Brussel). We bespreken de situatie rondom het uit elkaar vallen van de fusie van Frankfurt en Londen. Onze eigen fusie staat er gelukkig goed voor. Jean-François meldt dat hij van zijn aandeelhouders al voldoende volmachten heeft ontvangen voor omwisseling aandelen ParisBourse in aandelen Euronext, zodat het wettelijke minimum percentage nu al gehaald lijkt te zijn. We spreken nog even de personeelsbijeenkomst van komende zaterdag in Brussel door. De wegblokkades zijn inmiddels opgelost.

Ik krijg een bericht van Saskia dat er eindelijk een levensteken is ontvangen van onze dochter Maaike, die al drie weken in Lesotho zit. Ze zou als student medicijnen gaan werken in een medische kliniek. Nadat ze aanvankelijk welkom was, kwamen de autoriteiten pas na haar komst tot de conclusie dat ze niet voldoende gekwalificeerd zou zijn. Dan maar Engelse les geven op school.

's Middags komt ook het bericht dat Gavin Casey, chief executive officer van London Stock Exchange, ontslag heeft genomen. Dat was onvermijdelijk.

Om 18.00 uur komt Saskia mij ophalen. We eten een eenvoudige hap met een lekker glas wijn en gaan daarna door naar het Muziektheater. We genieten van het Balanchine-programma uitgevoerd door het Nationale Ballet. Als we thuis komen is het bijna middernacht.

Zaterdag

De wekker gaat om 07.00 uur. Om 7.45 uur staat collega en dorpsgenoot Arnold Vastenhouw met zijn `bus' voor mijn huis. Arnold is beter bekend als de commissaris voor de notering en vandaag is hij ook chauffeur. Ik voel me veilig met een commissaris achter het stuur! Een uur later zullen zes bussen vol met personeel volgen.

Om 11.00 uur komen we in Brussel bij het Expogebouw aan en een half uur later zijn Jean-François Théodore en Olivier Lefebvre er ook. We bereiden onze talkshow voor en ondertussen stroomt de hal vol met Euronext-medewerkers. De Fransen hebben een speciale TGV gehuurd. Als het programma om 14.00 uur begint, zitten er bijna 1000 mensen in de zaal. Het programma is gevarieerd: muziek, een lasershow en het discussiegedeelte wisselen elkaar goed af. Het Euronext lied: `Euronext, we are the new generation and do not accept to be second best' gaat er in als koek. Niemand stoort zich aan het feit dat de melodie die gekozen is, die van `Sexbom' is van Tom Jones.

Aan het einde van de middag gaan de bussen op weg naar de Brusselse hallen voor een geanimeerd diner dat geheel in Nederlandse traditie om 18.00 uur begint. Er wordt tussen de bedrijven door flink gedanst, de drie nationaliteiten mengen zich goed. Om 20.00 uur gaat het fluitje: de bussen vertrekken.

Het combineren van zakelijke en privéverplichtingen vergt een goede afstemming. Onze vrienden Cas en Veronique vieren vandaag hun 25-jarig huwelijksfeest op de Amsterdamse Old Course, naast de Arena. Terwijl de commissaris Brussel uitrijdt, vouw ik mij op de achterbank in twintig kreukels en ga het gevecht aan met mijn smoking. Vlak voor de tunnel bij Antwerpen zit ik in het pak en heb ik mijn laatste manchetknoop ergens op de vloer van de auto gevonden.

Om 22.30 uur zet Arnold mij af op het Zwarte Laantje. Het feest is in volle gang. Een half uur na mijn aankomst sta ik een lied voor het bruidspaar te zingen, alsof ik er de hele avond bij was. Het is half drie als we thuis komen. Dochter Tessa is voor ons thuis gekomen; meestal is het andersom

Zondag

Ik ben toch vroeg wakker en besluit deze dag langzaam op te starten. De beste manier is languit op de bank kijkend naar de prestaties van onze zwemmers in Sydney. Pieter van den Hoogenband die met 1.45.35 aantikt en daarmee een wereldrecord vestigt en Inge de Bruijn die rechtstreeks gaat voor goud. Tussen de middag even langs mijn schoonvader, tevens buurman en vervolgens op de tractor het gras maaien. Het gras is al veel te lang en volgende week is er regen voorspeld. Grasmaaien heeft voor mij iets therapeutisch, iets rustgevends ook al is het lawaai van de tractor niet om aan te horen

's Middags ga ik met Saskia nog een fietstocht maken door de duinen en drinken we een kopje thee op het strandterras van Schoorl aan Zee. Op de weg terug koop ik in ons dorp Bergen de Sunday Times en de Indepent on Sunday. Natuurlijk vanwege achtergrondverhalen over London Stock Exchange.

Vlak voor etenstijd begin ik aan het lezen van de stukken van de raad van commissarissen. Ik kan me maar moeilijk concentreren en besluit maar een fles wijn open te trekken. Daarna gaat het helemaal niet meer. Ten slotte verkies ik toch maar mijn bed boven een nieuwe inspanning.

Maandag

Om half negen heb ik een bespreking met president-commissaris Han Kleiterp ter voorbereiding op de vergadering van de raad van commissarissen die om negen uur begint. Om kwart over elf mag ik eerder vertrekken om op tijd in Brussel aan te kunnen komen.

Om half twee begint daar het overleg met collega's Théodore en Lefebvre en ik heb iets meer dan twee uur nodig. In de auto praat ik over de telefoon met collega Jan-Willem Vink, onze directeur juridische zaken, nog even alle openstaande zaken door die voor donderdag geregeld moeten zijn. Wij moeten zeker zijn dat ook de Fransen en de Belgen alles hebben `afgetikt'.

Elke maandag hebben we zowel Euronext-directieoverleg als ook overleg met het topechelon van Euronext, de executive committee. De onderwerpen zijn: fusievoortgang en strategie.

Aan het einde van de middag vertrek ik met collega Olivier Lefebvre naar het vliegveld Zaventem voor een vlucht naar Madrid. Voordat de fusie gerealiseerd is willen wij nog een beleefdheidsbezoek afleggen aan onze Spaanse collega Antonio Zoido. We komen om acht uur aan op het vliegveld van Madrid en om negen uur in het centrum. Voor Spaanse begrippen is dat wat vroeg om te dineren maar voor ons is het tijd. Als we om twaalf uur naar het hotel gaan is Madrid een bruisende stad. Collega Lefebvre en ik bruisen echter niet meer.

Dinsdag

Het vliegtuig terug zou mij in Amsterdam brengen op een zodanig tijdstip dat ik nog naar Den Haag kan voor Prinsjesdag. Echter nadat het Iberia-toestel van de `slurf' is weggereden, besluit de piloot het toestel elders weer te parkeren. Er worden geen mededelingen gedaan maar uit het aantal monteurs dat af en aan loopt mag ik afleiden dat we een probleem hebben.

Als we uiteindelijk met twee uur vertraging op Schiphol aankomen heeft een gang naar Den Haag geen zin meer. Ik besluit terug te gaan naar kantoor. Om drie uur ben ik terug op Schiphol om George Ugeaux te ontmoeten, directeur internationale zaken van New York Stock Exchange, die in Europa op doorreis is.

Woensdag 20 september

Ik besteed een deel van de ochtend aan het voorbereiden van de vergadering van aandeelhouders. We spreken de vragen door die zijn gekomen; de meeste van die vragen zijn fiscaal getint. De strategie gelooft men wel. Het artikel in het Financieel Dagblad die ochtend zal zeker hebben geholpen. De journalisten hebben ons weer gevonden. In de tijd van de aankondiging van de fusie tussen Frankfurt en Londen werden we nog als klein en niets betekenend afgeschilderd. Om zes uur heb ik nog een conference call met Jean-François en Olivier. Vrijdag hebben we de eerste manifestatie als Euronext, een geboortefeest, en daarna de eerste raad van commissarissen. Dat moet ook nog worden voorbereid.