De gewelddadige schepping

De kracht zowel als de zwakte van Jan Bosdriesz' televisie-portret Paul Verhoeven – De gewelddadige schepping wortelt in het feit dat de naar Hollywood uitgeweken regisseur van Turks Fruit zo ongebreideld het woord mag voeren. Deels in zijn villa in Los Angeles, deels op de authentieke locaties van zijn Haagse jeugd praat Paul Verhoeven (1938) honderduit over betrekkelijk bekende kwesties als zijn wens om ooit nog een speelfilm over Jezus te maken en zijn frustratie dat hij in Hollywood nog nooit iets heeft kunnen doen wat hij ècht graag wou. Nog uitgebreider causeert Verhoeven – eerder een aanstekelijk dan een begenadigd spreker – over zijn jeugd, de V2's die overvlogen, de filmliefde van zijn vader, zijn ijzervretende lerares klassieke talen en wat dies meer zij. Met smakelijke ironie brengt Verhoeven de thematische en stilistische refreinen in zijn filmoeuvre psycho-analytisch in verband met zijn jeugdervaringen (zo blijkt zijn voorliefde voor de vrouwenborst regelrecht voort te vloeien uit het klassieke vrouwelijke naakt op de gang van zijn gymnasium). Verhoeven lult maar door. En regisseur Jan Bosdriesz laat hem eenvoudigweg zijn gang gaan. Typisch een geval van te veel bewondering.

Het uur van de wolf: Paul Verhoeven – De gewelddadige schepping, zondag, Ned.3, 19.13-20.25u.